Verdergaan naar hoofdinhoud
Logo

Happy Gym

Zoeken
Home
Coaches
Gymnasten
Recreanten
Foto's en Video's
Happy Cup
Happy Trophy
Bibliotheek
Coole Happy Gymmanieren
  

Happy Gym Youtube Channel

Follow happygymbe on Twitter

Puur voor de sportr

Gymfed

IKGym

 

 ‭(Verborgen)‬ Verwijder alle site inhoud weergeven

 
 

Neem deel aan onze proeflessen in de zaal  
Wispelberg Coupure op 17 September van 13u tot 15u
Logo
Op zaterdag 17 september is er 's avonds ook de 4de editie van de Happy Quiz. Hier vind je meer details.

Deze melding verdwijnt automatisch binnen enkele ogenblikken.

HAPPY GYM

Happy Gym is een topsport turnvereniging, opgericht in september 1994 die zich uitsluitend specialiseert in de Ritmische Gymnastiek.

Happy Gym voert de professionele aanpak hoog in het vaandel. Het einddoel is de maximale ontplooiing van de ritmische gymnastiek en het bereiken van een hoog niveau in binnen- en buitenland zowel van de competitiegroep als van de recreanten.

Reeds van in de kleuterafdeling (3-6 jarigen) worden de sportieve lijnen uitgetekend. Na een initiatieperiode worden de turnsters geselecteerd.

Happy Gym geniet de volle steun van de Gymnastiek Federatie Vlaanderen, BLOSO en het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité.

Thaïs en Aya winnen in Mol

 

De eerste provinciale voorronde voor +13 jarigen, dus juniors en seniors, vond vorig weekend plaats in Mol. Happy Gym was van de partij met zeven turnsters.

De juniors van het C-niveau beten de spits af. Thaïs was onze vertegenwoordigster in deze categorie een deed het uitstekend. Vooral de hoepel-oefening was meer dan behoorlijk en kende niet al te veel technische fouten. Het leverde haar een gedeelde hoogste score van alle deelneemsters op. Ook de baloefening ging vrij vlot. Alleen had de GymFed een nieuwigheid ingevoerd in de wedstrijd en duidde de chrono een tijdsoverschrijding van 3 seconden aan, wat een aftrek van 0,15 punten opleverde. Niettemin was de balscore de hoogste van alle deelneemsters. Helaas kende beide goede oefeningen geen vervolg met de knotsen. Vrijwel alles ging fout, maar gelukkig liet ook de tegenstand het afweten, zodat Thaïs dan toch verdiend met de eerste plaats mocht pronken op het podium.

Maona trad voor het eerst aan in de seniorcategorie. Maona moet geacht worden zeker te kunnen meedraaien aan de top van haar leeftijdscategorie. Alleen zullen de technische fouten eruit moeten. Vooral de knotsen waren blijkbaar een zware opgave, na een nochtans mooie en goede hoepel-oefening. Maona werd vierde.

Zus Aya maakte dit seizoen de overstap naar de juniorcategorie in het A-niveau. Zij turnde zeer stabiel en met overtuiging. Wat foutjes met het touw, wellicht te wijten aan de zenuwen voor de eerste wedstrijd, maar voor het overige liep Aya steeds verder uit. Knotsen is voor Aya dit jaar een nieuw tuig, maar zij bracht de oefening met verve (11,800), maar ook de oefening met hoepel en bal staken met kop en schouders boven de tegenstand uit. Zij won de wedstrijd met 3,5 punten voorsprong op de tweede plaats.

Ook de seniors A waren aan hun eerste wedstrijd van het seizoen toe. Nationaal kampioene Joke kende haar dagje niet. Het was vrij duidelijk dat het al een tijdje geleden was dat zij nog een wedstrijd op enig niveau had geturnd. Alleen de baloefening (13,900) werd op aanvaardbaar niveau geturnd, maar alle overige oefeningen konden gerust onder de noemer 'complete off-day' worden geplaatst. Joke eindigde op een voor haar ontgoochelende vijfde plaats. Vice-kampioene Najlae begon zeer sterk : de hoepel-oefening haalde de hoogste score van de competitiedag (14,150) en toonde nog maar eens het geweldige talent dat zij tentoon kan spreiden. Nadien bleek dat de recente heelkundige ingreep bij Najlae toch enige fysieke sporen had nagelaten : langzaam zakte zij conditioneel enigszins weg en werden er meer fouten gemaakt. Verder dan een tweede plaats kwam Najlae niet. Paulien werd karig beloond voor haar nochtans niet onaardige wedstrijd. Vooral de eerste drie tuigen kwamen goed uit de verf, maar werden niet echt gehonoreerd in de score. De overgave die Paulien in de oefeningen legt, was duidelijk maar kon toch niet verhinderen dat de lintoefening teveel technische fouten kende en haar uiteindelijk op een vierde plaats bracht. De derde plaats in de uitslag, was ook voor een Happy Gym gymnaste. Tess was vrij constant in haar prestatie. Zij maakte weinig technische fouten en turnde vrij ontspannen. Knotsen, maar vooral hoepel waren haar sterkste tuigen. Zoals bij haar teamgenoten, ging ook één en ander mis bij de lintoefening, zodat zij zich nog moest reppen om de derde plaats veilig te stellen. Kaat Wyers won de wedstrijd. We moeten hopen dat deze provinciale voorronde de aanzet heeft gegeven tot een spannend wedstrijdseizoen. Afspraak in het laatste weekend van februari voor het Oost-Vlaams provinciaal kampioenschap.

 

Uitslagen op de resultatenpagina

  Gepost door Edwin De Backer op donderdag 12 februari 2015 
Bianka, Oona en Emilie provinciale kampioenen

 

Afgelopen weekend werd het wedstrijdseizoen 2014-2015 op gang gebracht met de eerste provinciale voorronde en meteen ook het Provinciaal kampioenschap Oost-Vlaanderen voor alle jongeren categorieën. De Arena Van Vletingen was het strijdtoneel van heel wat jong talent dat de toekomst van de ritmiek in Vlaanderen zal gaan bepalen.

Zaterdag waren alle Instappers aan de beurt. Deze beginnende competitiegymnasten werden ingedeeld in leeftijdscategorieën en moeilijkheidsniveau. Scores boven een totaal aantal punten, worden met een gouden brevet gehonoreerd, onder het aantal met een zilveren brevet. Insiders weten natuurlijk ook graag hoe deze gymnasten het er hebben vanaf gebracht.

Bij de allerjongsten trad Ann-Marie als eerste in de arena. Zij betoverde meteen vriend en tegenstand met een sublieme oefening zonder tuig. Zeer charmant en uiterst verzorgd (een uitvoeringsscore van 8,00 punten is op die jonge leeftijd zelden gezien). Ann-Marie bracht dan ook de beste oefening van het ganse lot. Toch zou het niet volstaan voor de provinciale titel, nu de touwoefening een stuk minder zeker werd geturnd. Ann-Marie kaapte echter zeer verdiend de zilveren plak weg. Teamgenote Raïsa turnt in een andere stijl. Zij heeft een meer bruisend temperament, is iets minder zuiver maar de uitstraling van het plezier bij de oefeningen compenseert dat ruimschoots. Zij werd derde.

Bij de Instap 2 negenjarigen, mochten we meteen de eerste Provinciale titel vieren met Oona. Voor haar eerste grote officiële wedstrijd was het meteen raak. Oona bleef haar zenuwen duidelijk de baas en gaf blijk van een grote zelfzekerheid en présence. Zowel met de oefening zonder tuigen als met het touw torende zij boven de tegenstand uit.

De wedstrijd bij de Instap 1 negenjarigen, kende een wat tumultueus verloop, nu onze Happy Gym gymnasten niet echt kregen wat zij verdienden. Jaklin – een ganse week ziek – toonde een onvoorstelbare karaktersterkte en turnde een fraaie wedstrijd. De oefening zonder tuig, maar vooral de hoepeloefening werd karig beloond, waardoor zij vrede moest nemen met de derde plaats. Hetzelfde lot onderging Sasha. Super gemotiveerd bracht Sasha een vrij foutloos parcours, maar de baloefening en vooral de oefening zonder tuig werd minder gehonoreerd dan zij verdiende. Zilver was het resultaat.

Bij de C jongeren 11 jaar, was het ook voor Emilie haar eerste officiële wedstrijd. De overgang van de recreatieve groep naar de competitie werd vrij goed verteerd en Emilie hield goed stand, ook met de oefening met hoepel. In de open wedstrijd werd zij derde, maar als enige Oost-Vlaamse mocht zij terecht aanspraak maken op de titel van Provinciaal kampioene !

De zaterdagwedstrijden eindigden toch nog met een kleine ontgoocheling toen ook de groepsoefening B-jongeren (8-10 jaar) niet kreeg wat zij verdiende. Merkwaardig aan dit verhaal is dat de volledig mislukte eerste oefening (door een muziekmankement) een hogere score kreeg, dan de hernomen en perfect uitgevoerde oefening, en dan nog in de uitvoeringsscore. Iedereen zag natuurlijk wat men zag…

Op zondag kwamen de jongeren van het A en het B niveau aan bod. Luca, voor het eerst dit seizoen aantredend in het B-niveau, mocht de spits afbijten en deed dat vrij behoorlijk met een oefening zonder tuigen, die de op één na de hoogste score haalde. Daarna was Luca achter de zenuwen niet meer de baas. Vooral de hoepeloefening ging volledig de mist in. Allround vierde en provinciaal tweede was op die manier het hoogst haalbare voor haar. Beter verging het dan Bianka, in de B 10 jarigen. Bianka turnde vooral een regelmatige wedstrijd met een oefening zonder tuig, die de beste was van alle deelneemsters, maar met een net iets mindere touwoefening (foute gooi), zodat zij allround net de duimen moest leggen, maar zich toch tot Oost-Vlaamse kampioene mocht kronen. In de leeftijdscategorie tot 13 jaar, turnde Lydia een goede wedstrijd : heel sterk begonnen met touw, kropen er met hoepel en bal net iets meer onzuiverheden in de oefening. Toch leverde de baloefening haar de hoogste score van alle deelneemsters op. Zij legde beslag op een fraaie tweede plaats. Cati begon zeer aarzelend. De touwoefening was van de rampzalige soort, maar zij zette toen een fantastische remonte in. De hoepeloefening leverde haar de op één na hoogste score van de deelneemsters op en ook met bal turnde zij mee met de top. Die inhaalbeweging leverde haar een bronzen medaille op.

Ten slotte turnden nog twee leeftijdscategorieën in het A niveau hun provinciaal kampioenschap. Bij de categorie 11-12 jarigen (voorheen beloften), hadden wij twee vertegenwoordigsters. Aiko heeft dit seizoen de overgang gemaakt naar het A-niveau. Zij ontgoochelde niet en bewees haar plaats in die hoogste categorie waard te zijn. Vooral de oefeningen met hoepel en bal waren van een vrij goed niveau. Alleen had Aiko blijkbaar last om wat in het wedstrijdritme te geraken, want de oefening zonder tuigen en touw waren niet goed genoeg en deden haar allround naast het podium belanden. Provinciaal was zij derde. Larisa ontgoochelt nooit op wedstrijden. Onze nationale miniemen kampioene van 2014 komt nu in een hogere leeftijdscategorie en het gaat haar duidelijk goed. Ze gaf het beste van zichzelf in de oefening zonder tuigen en vooral met het touw. Een spijtige misser met hoepel, die behoorlijk zwaar werd afgestraft, kostte haar finaal de tweede plaats. Zij werd wel Oost-Vlaams vice-kampioene.

Allemaal proficiat, meisjes. Volgende week in Mol komen de oudere leeftijdscategorieën van het A, B en C niveau in actie.

Uitslagen op de resultatenpagina

  Gepost door Edwin De Backer op dinsdag 3 februari 2015 
Clubwedstrijd

Klik hierboven voor meer foto's

  Gepost door Jan Decrock op zaterdag 17 januari 2015 
Happy Cup 2014 is gestart !
 
 

In accordance with the Royal Belgian Gymnastics Federation ,our club vzw Happy Gym has the great honour to invite your club/ federation to attend the 17th edition of the International Rhythmic gymnastics F.I.G. Tournament

 

“THE HAPPY CUP 2014”  

in Ghent, Belgium from 14th until 16th of November2014

  Gepost door Jan Decrock op vrijdag 14 november 2014 
Laatste ronde

 

 

Voor de ceremonie zelf hadden we geen reservatie gemaakt en dus waren we te laat. Maar het theehuis van Happo-en ontving ons wel voor het gebruiken van een kopje groene thee en dat is op zich al een ganse bedoening. Het theehuis bevindt zich temidden een prachtige Japanse tuin inclusief bonsai- boompjes van 300 jaar oud en waar die dag 33 huwelijken waren ingezegend. Aardig om zien hoe tegelijk vier huwelijken tegelijk doorgingen en geen enkele plechtigheid in het vaarwater van het andere kwam. Japanners en organisatie: een perfect huwelijk als het ware. De tuin heeft ook een meertje en een idyllisch eilandje waaromheen kanjers van Japanse kooien zwommen met open pruillippen, als snakkend naar lucht. Paadjes leiden langsheen de perfect onderhouden gazons en als echte 'party crashers' storen we niet als we een kijkje willen nemen op de aan de gang zijnde huwelijkceremonie. Een horde dieners en diensters vegen nauwgezet alle rozenblaadjes van het pad, die door de familie en genodigden waren uitgestrooid, van zodra het koppel erover naar de fotosessie is gewandeld. Geen blaadje kon men nog bespeuren.

 

De theeceremonie dus : het eigenlijke voorbereidende werk, waarbij de theeblaadjes door de in kimono geklede dame op rituele wijze worden fijn gemaakt en gekookt, hebben we dus gemist, maar niet minder vriendelijk en met evenveel overgave en plechtigheid, nodigde zij ons uit om plaats te nemen in een lokaaltje, naast de tatami waar de echte ceremonie plaatsvindt. We krijgen eerst een blaadje papier op tafel waarop twee koekjes worden gelegd. Daarna komen de kopjes thee : een groen brouwsel dat in geen enkel opzicht gelijkt op wat wij als 'thee' drinken. De kom wordt door de serveerster met beide handen aangereikt en hoort ook met beide handen aangenomen te worden. De kop die een opschrift draagt wordt gedraaid tweemaal in wijzerzin, alvorens de drank zonder toevoegsels als suiker of melk, wordt genuttigd. Een soort groen theegruis blijft achter. Alvorens de kop terug neer te zetten, wordt die terug twee keer in wijzerzin gedraaid, zodat het opschrift nu naar de dame is gekeerd. Een ingetogen plechtigheid waaraan wij wellicht terugdenken als we nog een kopje thee nuttigen de toekomst.

De teamwedstrijd om de Aeon Cup kende een vrij voorspelbaar verloop : Gazprom uit Rusland, Deriugina uit Oekraïne, Dinamo uit Wit-Rusland, het team uit Azerbaidjan, Georgië, het verrassende Oostenrijk en Japan plaatsten zich voor de tweede ronde, waarbij een knock-out fase werd gehanteerd. Oostenrijk en Azerbaidjan verdween uit de wedstrijd, maar Japan versloeg onverwacht Georgië, zodat de halve finales werden geturnd door Gazprom tegen Japan en Dinamo tegen Deriugina.

 

De Oekraïense junior haalde het niet zodat Wit-Rusland uiteindelijk de finale mocht turnen tegen Mamun en Kudryavtseva. De Russen wonnen. Individueel ging Mamun met de gouden medaille lopen, omdat de wereldkampioene in de fout ging bij de bal-oefening. Een verrassende maar evengoed verdiende winnares.

Traditiegetrouw eindigt de Aeon Cup met een grandioze farewell-party op een overweldigend Meiji domein (Meiji Kinenkan - 明治記念館), waarbij men zich kon tegoed doen aan overdadige hoeveelheden sushi, roasted beef en dessert. Een stukje Vlaamse kermis, inclusief schietstanden en rad van fortuin, waren bij de turnsters zeer in trek. Afgesloten werd er met een gezamenlijke "kampai" op het volgend jaar!

 

Tokio, 20 oktober 2014

 

Edwin

 

  Gepost door Edwin De Backer op zaterdag 25 oktober 2014 
Eerste ronde

De term godsdienst kan je in Japan niet gebruiken. Wel zijn veel van de bezienswaardigheden verbonden met een religie, die eerder moet gezien worden als een levensbeschouwing. Zo zijn er voornamelijk het boeddhisme en het shintoïsme. Bij dit laatste staat voornamelijk het begrip "kami" centraal, dat hoofdzakelijk het nobele en heilige karakter aanduidt van een persoon een voorwerp of een begrip aanduidt. Voornamelijk de geest van de voorouders of heersers wordt vereerd. Een centrale, scheppende god kent het shintoïsme niet. Het ritueel gebeurt aan het huisaltaar of aan de schrijn, aangekondigd door een 'torii' of poort, waaronder je het heiligdom betreedt. Er zijn vrijwel geen beelden, maar aan de overledene wordt rijst, fruit of andere voorwerpen gebracht. Bij het gebed, wordt eerst aan een lange koord de gong geluid, waarna de gelovige tweemaal in de handen klapt, een buiging maakt en een geldstuk in een offerblok gooit. Een kort gebed volgt waarna terug een diepe buiging het moment afsluit.

Het boeddhisme beschouwt het leven als een lijdensweg en vermits via de reïncarnatie dit lijden zich steeds herhaalt, is het van belang zich aan begeerte en de hechting aan het leven te onttrekken en de geest te verlichten. Het shintoïsme richt zich tot het leven van vandaag, terwijl het boeddhisme daar een dimensie aan toe. Vandaar dat beide plaatsen van gebed dikwijls aanwezig zijn op dezelfde heiligdommen.

In Tokio staan ongelooflijk veel tempels en schrijnen. De voornaamste is die van Senso-ji, die een klein gouden beeldje van Kannon zou herbergen, aanbeden door het Sho-Kannon boeddhisme. Voor het grote altaar staat een grote wierookbrander, waaromheen mensen zich verdringen om de naar verluidt, helende rook over hun pijnlijke gewrichten te wrijven. Wij waren getuige van een prachtig spektakel met drakendragers en fluit-spelende geisha's midden dit feeërieke decor.

De Aeon Cup kende inmiddels zijn eerste competitiedag, waarbij alle gymnasten van alle teams hun vier oefeningen turnden met de bedoeling zich bij de eerste zeven te rangschikken om de tweede ronde te bereiken.

In de morgen turnden de 18 juniors om hun steentje bij te dragen tot de globale teamscore en zich eventueel bij de beste vier te plaatsen voor een individuele finale. Anaïs Collin, de Belgische juniorskampioene deed het zeer behoorlijk. Alleen enkele foutjes bij bal zorgden ervoor dat zij op een zeer ondankbare vijfde plaats eindigde.

Tess was ingedeeld bij de eerste groep seniors, Paulien bij de tweede. Onze meisjes turnden de ideale volgorde en de hoepeloefening van Tess had een aanvaardbaar niveau. Toch kon je toen al zien dat zeer nauwlettend werd toegekeken op technische uitvoeringsfouten. Iets te veel onzuivere aannames werden vertaald in lage uitvoeringspunten. Bal is niet het sterkste tuig van Tess maar lukte ook aardig. Nadien ging het echter bergaf. Knotsen en vooral lint gingen fout: teveel drops werden afgestraft en konden niet verhelen dat Tess door aan voorafgaande voetblessure geen ideale voorbereiding had gekend.

Aan Paulien om één en ander recht te zetten. Ook zij begon met hoepel en turnde vlotjes. Ook bij haar kon de uitvoeringsscore wat hoger maar de 13,300 punten is op dat internationale niveau aanvaardbaar. Bal is normaal Pauliens sterkste tuig, maar het ging fout en ook knotsen wilde niet vlotten: teveel rechtstreekse fouten, die de jury er zelfs toe brachten om de punten naar beneden te corrigeren wegens gebrek aan 'eenheid' in de oefening. Toch slaagde Paulien erin om de scheve situatie nog enigszins te redden, door een redelijk goede lintoefening.

Hoop op een goede klassering was er echter niet meer en de combinatie Happy Gym-Mounier werd 15e. Niettemin had een 12e plaats er ingezeten, want die was geen volle twee punten van ons teamresultaat verwijderd.

Zoals op het WK is echter ook hier alweer gebleken dat het al veel te lang geleden was dat onze gymnasten nog een wedstrijd op dit hoge niveau hadden geturnd. Dit gebrek aan ervaring speelt ons parten en daaraan moet dringend worden gewerkt.

Tokio, 18 oktober 2014

Edwin

  Gepost door Jan Decrock op zondag 19 oktober 2014 
Het officieuze WK voor teams in Tokio

Tokio is een miljoenen-stad. 23 miljoen inwoners samengepropt op amper 590 vierkante kilometer en een ongelooflijk chaotisch stratenpatroon. Snelwegen kronkelen zich doorheen de wolkenkrabbers, soms tot drie boven elkaar. Want Tokio kan ook alleen maar in de hoogte bouwen door een gebrek aan plaats. Oud en nieuw, alles staat opeen gestapeld. Je kan nauwelijks een greintje oude cultuur bekijken, zonder een hoogbouw op de achtergrond. Kleine groen-parkjes, waar Japanners, jong en oud, graag vertoeven, zijn omzoomd door hoge kantoorgebouwen, waar de Japanner tot 20u en op zaterdagmorgen, zijn brood verdient.

Eén en ander heeft veel te maken met het feit dat Tokio eigenlijk een aaneengroeiing is van dorpen omheen het vroegere verblijf van de shogun. De Tokugawa (vandaar de naam)-clan heerste er vanaf 1603. Door een aardbeving in 1923 en uiteraard door de bombardementen van de tweede wereldoorlog, werd de stad voor een groot deel vernield en nadien ongecoördineerd terug opgebouwd, waardoor de stad een rommelige indruk heeft. Het contrast tussen traditionele huisjes en tempels en hoogbouw, vind je eigenlijk terug bij de Japanners zelf : overdag zijn de vrijwel uniform in kostuum geklede en met boekentasje uitgeruste Japanners bezig de economie verder te verheffen tot een wereldspeler, maar nadien zijn zij binnenskamers even traditioneel bezig de sushi en shintu cultuur levendig te houden.

Al jaren proberen de Japanners de ritmische gymnastiek te promoten via het inrichten van de prestigieuze Aeon Cup, het officieuze wereldkampioenschap voor teams. Door uitnodiging van de allerbeste gymnasten, slaagt men er telkens weer in de crème de la crème van de rg naar het land te halen en het prijzengeld doet de rest. Luxe is er in de Aeon Cup overigens bij overvloed : alle delegaties logeren in superhotels zoals het Prince Tokyo Tower hotel, luxe autobussen vervoeren iedereen doorheen het drukke verkeer naar de al even luxueuze sporthal en het is wellicht ook het enige tornooi ter wereld waar delegatieleden betaald worden om te eten...

Super vriendelijke hostessen en hotelpersoneel bewijzen eens te meer waarom Japan het 'land van de glimlach' wordt genoemd. Het is bijna gênant als bij het nemen van de lift, de aanwezige hostess uit de lift stapt om plaats maken voor de hotelgast en dan een diepe buiging aanhoudt totdat de liftdeur terug sluit.

Enfin, in die omstandigheden gaan Tess en Paulien, aangevuld met Anaïs uit Mounier aantreden in deze unieke competitieformule, waarbij de scores van de junior en beide senior-gymnasten worden samengeteld om zo te proberen bij de 8 beste teams te horen, die dan deelnemen aan de volgende ronde. De tweede dag schakelen de winnende teams de verliezende uit om uiteindelijk met twee teams op zondag de finale te turnen. De training is alvast achter de rug. De meisjes waren toch wat onder de indruk van de immense competitiezaal en het helse tempo waartegen de muziektraining werd afgewerkt. Moe maar voldaan de nacht in, wij in de sky-bar, zij in bed... Het leven in Tokio kan hard zijn.

Tokio, 16 oktober 2014

Edwin

  Gepost door Jan Decrock op zaterdag 18 oktober 2014 
Verslag van Edwin in Izmir - De laatste competitiedag

Het WADA heeft ook in Izmir toegeslagen. Eén gymnaste per land mocht gisteren na de wedstrijd zich nog aanbieden voor de doping-controle. Joke had prijs en mocht in 'zone 10' vier flesjes water en enkele fruitsappen achterover slaan om te proberen 10cc urine af te leveren. Eenvoudig is dat niet na zo'n slopende wedstrijd. Om één en ander te bespoedigen huppelden Joke en de Italiaanse Bertolini in een perfecte choreografie van een groepsoefening op en neer, heen en weer. We achtten ons gelukkig toen na een dikke twee uur, het bevrijdende plasje was afgeleverd, zeker als je weet dat het Oekraïense meisje Mazur bijna drie en een half uur heeft mogen wachten alvorens de vereiste cc was afgeleverd. Joke verloor er het goed humeur niet bij.

De bussen waren inmiddels allemaal weg natuurlijk. Geen Turkse kat die zich afvroeg of er geen gymnasten meer waren achtergebleven bij de controle. Ook een meisje uit Letland was nog aardig haar best aan het doen. Gelukkig zijn er de behulpzame kerels van de organisatie, die ons hielpen : een heuse "party-bus", inclusief de beats van een Turkish mix, bracht ons terug naar onze Renaissance-stek. Net op tijd voor een heerlijk avondbuffet op het dakterras. Bij dit prachtige warme weer een heerlijke ervaring.

Vanmorgen was het weet bijzonder vroeg. Om 06u30 opstaan en om 06u55 ontbijt. De bus voor juryleden en gymnasten van de twee eerste groepen vertrok om 07u30.

Het is voor onze gymnasten geen gemakkelijke week geweest. Telkenmale werd er hetzij in vroege uren getraind, hetzij begon de competitie voor hen op een zeer matinaal uur. Merkwaardig dat steeds dezelfden zo vroeg uit de veren moesten. Zelfs al was België in de laatste groep, dan werd het beginuur van de wedstrijd vervroegd. Redelijk slopend toch.

De organisatie was andermaal niet bij de zaak : de bus die de gymasten en coaches had moeten ophalen aan het Kaya-hotel, had verstek gegeven, met als gevolg dat onze bus een blokje om diende te rijden om ook die.mensen op te pikken. Dat blokje om besloeg door de files ruim tien minuten, voor een afstand van amper 100 meter, waardoor alweer een aantal dames jammerden dat ze te laat in de hal zouden zijn. Gelukkig was het niet mijn vriend-chauffeur die deze leer de volle lading kreeg. De man riposteerde iets in de zin van "kapitan", ik ben de baas van deze bus. De dames de mond gesnoerd.

Bij het begin van de laatste rotatie van groep A, werden onze gymnasten uit hun concentratie gebracht. Najlae zou als eerste jaar knots-oefening brengen en wou de mat op, toen zij plots werd teruggeroepen : om de één of andre reden, zou de Letse eerst haar lintoefening brengen.

Deconcentratie en nadien weer nieuwe adrenaline. Ook bij Joke die in principe na de Letse zou aantreden. Bleek dat zij plots na Najlae kwam. Na Joke had de presentator weer alles op een rijtje : "so now we're in the right order". Hij wel, en wij de sigaar natuurlijk.

Of dat nu de echte reden is geweest van de toch wel ontgoochelende knots-oefening van Najlae, zullen we niet weten, maar geholpen heeft het niet. Najlae was aan het turnen op slappe benen en beging kort na mekaar twee fouten, die haar minstens evenveel punten zullen gekost hebben. Nooit voordien maakte zij die drops. Uitgerekend nu en weg hoop op een goed klassement.

Joke begon goed aan haar oefening. Alles verliep vlotjes, goede drive, maar één passé-pirouette zal de jury niet overtuigd hebben. Kort voor het einde ontglipte een knots haar even, niet tijdens een moeilijkheid maar op een vervelend moment. Eén fout en de hoop op een 13 score kon worden opgeborgen. Bij de drie beste scores zal deze oefening wel behoren, waardoor de slechte hoepeloefening van de eerste dag vergeten wordt, maar toch te laag voor hetgeen mocht verwacht worden.

Al bij al zal dit WK voor onze jonge deelneemsters een zeer ervaringrijke belevenis geweest zijn. Het is aan hen om samen met Mira lessen te trekken uit de gemaakte fouten. Het concentreren op de eerste oefening bijvoorbeeld, die ongetwijfeld de toon zet bij de juryleden. Deze ervaring meenemen naar een volgende opdracht. De Happy Cup komt eraan, de Belgische wedstrijden en nadien het EK.

Van mijn part krijgen ze een pluim : het zijn beiden uitstekende gymnasten met nog heel veel groeimarge en vooral toffe meiden om mee op wedstrijd te gaan.

Vanavond nog de finales voor knotsen en lint en dan trekken we een definitieve streep onder dit 33e WK.

Podium lintfinale : Kudryavtseva (2), Mamun (1) en Ritzadinova (3)

Izmir, 25 september 2014

Edwin

  Gepost door Jan Decrock op vrijdag 26 september 2014 
Verslag van Edwin in Izmir - De terugkeer van de grinta

Als er dan toch weergoden bestaan, dan waren die ons vandaag gunstig gezind. Gisteren een welgekomen afkoeling met enkele spatjes regen en vandaag was het lekker zonnig maar wat frisser. Een Belgisch zomertemperatuurtje van zo'n graad of 25. We hadden de enorm zwoele temperaturen van de laatste dagen een beetje gevreesd voor de lintoefeningen die zouden komen. Zweterige omstandigheden zijn de ergste vijand van die vervelend plakkende linten.

Izmir straalde in de zon en was met zijn azuurblauwe hemel zeer zuiver en schoon. Izmir is eigenlijk een heel moderne stad, die zich tussen twee heuvelruggen zienderogen aan het uitbreiden is. Met z'n 4,5 miljoen inwoners is het na Istanbul en Ankara de derde stad van het land. Beeldt u geenszins kleine armoedige huisjes in of slordige stofferige straatjes. Absoluut niet. Izmir heeft veel hoogbouw, waartussen brede drukke lanen zich slingeren omgeven door wiegende palmbomen en zeer fraaie pleinen. Er wordt enorme zorg besteed aan de groene perken en netheid van de straten. Het is ook een levendige stad, met een gezonde mix van jongeren en ouderen. Ofschoon je op elk moment van de dag her en der mannen ziet keuvelen op een plein, doch bruist de stad van activiteit. Traditionele moslim, jazeker, maar mij lijkt niets fanatiek. De hoofddoek is hier minder een probleem dan in eender welke westerse stad, me dunkt. Niemand neemt er hier aanstoot aan dat wellicht 80 procent van de vrouwen er geen draagt...! Geen alcohol in de kahve's, maar wel in de hotels, vrijdaggebeden ja, maar dan doen horeca, werkenden en vele anderen niet mee. Nobody cares. Heerlijk toch.

Beperkingen voor jonge meisjes om op straat te komen 's avonds, zijn er, maar men legt het je vriendelijk uit dat als je samen blijft niemand daar een probleem zal van maken. En dat is dan ook zo. Want het gezegde dat Turken bijzonder vriendelijke en gastvrije mensen zijn, klopt als een bus. Iedereen staat steeds klaar om - met gebarentaal weliswaar - te helpen waar kan. Geen enkel bars woord heb ik hier gehoord.

In de lobby van het hotel, staat men onmiddellijk klaar om u persoonlijk te begeleiden naar de nu wel vrij vlot lopende busdienst naar de sporthal Halkapinar. Of wij nog vijf minuten kunnen wachten. We zijn bedankt dat dit mogelijk is. Jammer dat deze nochtans fraaie Halkapinar weinig publiek over de vloer krijgt voor een evenement dat toch een WK is en waaraan, naar verluidt, twee jaar voorbereiding is aan voorafgegaan. Ik heb de voorbehouden plaatsen voor delegatiehoofden verlaten en betere oorden opgezocht. Midden, achter de juryleden in het publiek is een ideale plaats, niet gehinderd door de veel te krappe stoelen en fotografen, die het zicht op het scorebord ontnemen. De weg naar de "HD seats" is trouwens bezaaid met hindernissen, langs een levensgevaarlijke trap en een doorgang voor de perstribune waar Twiggy in haar beste jaren problemen zou hebben gehad om door te komen.

Klaar voor die lintoefeningen dus. Deze derde dag was groep A de laatste die aan de beurt kwam. Een tiental minuten te laat weliswaar door de herhaalde protesten, die met de regelmaat van de klok werden ingediend, maar al even prompt werden afgewezen of waarbij de scores zelfs werden verlaagd op eigen 'inquiry'. Kassa, kassa, want zo'n protest kost bij afwijzing de indiener 300 dollar. Ik herinner mij het pakje cash geld dat Oekraïne bij zich had bij de accreditaties...

Ergens tussen de turnsters van Litouwen en Letland, mocht Najlae als eerste Belgische haar lintoefening brengen. We waren getuige een echte metamorfose. Najlae greep haar kans, zij danste weer als voorheen, die smile, de blijdschap, die haar zo eigen is, vloeide weer uit de oefening. Einde van het bange Vlaamse wezentje! Welkom de stralende topturnster. Ze turnde omzeggens zonder fouten. Hier en daar een onvoltooide pirouette, maar wel stabiel en met drive. De score lag te laag, ook al werd met lint globaal laag gequoteerd. Ze verdiende beter dan de 12,816 die haar deel was. Wellicht zit de eerste dag daarvoor nog iets tussen...maar 300 dollar gingen we er niet tegenaan gooien. Een klim in het klassement was meegenomen.

Benieuwd of Joke op dezelfde manier zou reageren met haar lintoefening. En jawel, de score even vergeten, maar de manier waarop Joke nu stond te turnen, was een hemelsbreed verschil met de twee vorige dagen. Jazeker, het eerste risico ging de mist in en jazeker de finale gooi was technisch volledig fout en werd zwaar aangerekend (vervloekte eerste dag), maar Joke toonde weer waarom zij hier haar plaats verdiende.

Na drie dagen is de "grinta" terug. Waarom kon het WK niet pas nu beginnen? We zijn in vorm. Een beetje laat? Het is nooit te laat. Als twee van de jongste deelneemsters zullen zij hier sterker uitkomen. You're my heroes, girls! Wacht maar met de knotsen morgen!

Izmir, 24 september 2014

Edwin

  Gepost door Jan Decrock op donderdag 25 september 2014 
Verslag van Edwin in Izmir - Kahve Dynari

Op de Atatürk Caddesi, de promenade langs de baai van Izmir, ligt het Kahve Dynari, één van de vele restaurants langsheen deze esplanade. Op amper tweehonderd meter van ons Hotel Renaissance, de uitgelezen stek voor onze maaltijden. Het eten is er behoorlijk. Je krijgt er zowel een pizza, een spaghetti als een steak stroganoff voor de kiezen en dat allemaal voor een schappelijke prijs. De restaurantprijzen zijn hier inderdaad onvoorstelbaar laag. Een spaghetti kost net geen 3 euro, een steak 6 euro. Voor hetzelfde op eenzelfde locatie bij ons aan de kust, reken je gerust maal vier of vijf. En ongelofelijk vriendelijk! Alcohol is er niet te krijgen. Daarvoor moet je in de hotels zijn, waar je gerust een biertje, een glas wijn of zelfs een 'bloody mary' kunt geserveerd krijgen. Voor de toerist worden soms principes opzij geschoven.

Ondertussen heb ik één van de buschauffeurs te vriend gemaakt. Op een van de dagen reed ik eens met de man gans alleen in een bus van 70 personen van het hotel naar de sporthal. De ganse rit vertelde de man mij te voeten uit een verhaal, dat ik uiteraard aan geen kanten begreep. Het kon zijn levensverhaal zijn, maar ik had eerder de indruk dat hij het voortdurend had over het roekeloze gedrag van de andere weggebruikers. Nou ja, hijzelf kon er ook weg mee! Turkije is blijkbaar het land van de toeterende chauffeurs en op de kruispunten heb je soms de indruk dat als enige regel geldt dat er geen regels zijn. Op mijn vraag waarvoor de zebrapaden hier dienen, vermits je er evengoed kunt laten omver kegelen als ergens elders, antwoordt hij mij dat de overheid maar verkeerslichten moet plaatsen. Dan pas stoppen de auto's.

Toen de bus nog niet onmiddellijk vertrok, liet hij het voltallige vrouwelijk gezelschap op zin voertuig ongeduldig wachten en nodigde hij mij uit nog even tijd te nemen voor een sigaret buiten. Toen ik hem duidelijk maakte dat ik niet rookte, had de man een reactie in huis die ik niet verwachtte. Hij greep mijn hand en begon die te kussen. Ik was een held van de natie. Hij zei iets waaruit ik meende te begrijpen dat dit perfect strookte met de grootheid van het Turkse volk. De reïncarnatie van de Atatürk als het ware. "Roken als een Turk"? Vergeet het. Dat de brave man zich intussen de gram van de wachtende dames over zich heen haalde, kon hem niet deren. Ik stapte enigszins verveeld de bus op.

Op deze tweede wedstrijddag, traden de meisjes aan als derde groep, in de namiddag. Ze mochten elk met de bal aan het werk. We waren vol verwachting naar de reactie van beiden op de toch wat tegenvallende prestatie de eerste dag. Mira had uitvoerig gebriefd dat zij wat sterker op de mat moesten zijn. Ze lijken onvoorstelbaar angstig, bang om fouten te maken...en dan...maak je fouten...

Loslaten is de boodschap. De omstandigheden daar laten en concentreren. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het wel.

Najlae had de pech als eerste bal-oefening te moeten aantreden. Al enkele dagen zwaar verkouden, leek zij niet onmiddellijk met de nodige 'grinta' op de mat de komen. Toch weer die faalangst? Het begon nochtans vrij goed: leuk in het ritme van de oefening, maar toch iets te 'klein'. De lichte overdrijving in de beweging was er niet. Ook de pirouettes, haar sterke punt, wilden niet echt lukken. Wat te slap op de benen, zodat ze niet stabiel leken en niet werden volgehouden. Bij een risico-gooi ging, het bijna mis, maar Najlae is handig en verplaatste zich naar de bal toe. Geen drop, maar wellicht wat uitvoeringspunten. De finale was ok, maar dat was niet de Najlae die we kennen, de Najlae die wil winnen, "la rage de vaincre", de mooiste glimlach van alle 131... Ik wil die echt nog zien!

Amper één oefening later, kwam Joke aan de beurt. Joke had de les begrepen: opkomen met strakke schouders, borst vooruit, kin ophoog. Fier om op het WK te zijn, niet angstig. Joke werkte de moeilijkheden goed af. Ook bij haar zijn de pirouetten niet wat ze horen te zijn. Dikwijls schuin en dan ook niet voleindigd. Wellicht worden daarvoor ook minder rotaties goedgekeurd. Toch schalmt de Nessun Dorma door de luidsprekers en raken we stilaan in vervoering. Joke zit duidelijk "in" Puccini's Turandot en dat stemt ons, en nadien ook haar gelukkig en hoopvol. Knap gereageerd op de off-day van gisteren: 13,050 en 11 plaatsen vooruit. The way is up!

De organisatoren hadden ook na twee dagen reeds twee tuig-finales ingelast. Met z'n allen daar naartoe natuurlijk om de favoriete turnsters te zien. De favorieten hebben geen schrik. Zij geven zich volledig. Het werden mooie finales, met een naar mijn gevoel schitterende hoepel-oefening van de Oekraïense Ritzadinova (waar zou Toutou zijn?) en al even mooie oefening van de Zuid-Koreaanse Son. Voor de ene was er geen, voor de andere was een bronzen medaille weggelegd. Goud was voor de Russische Kudriavtseva en zilver voor haar landgenote Mamun.

Zelfde scenario in de bal-finale. Daar viel mij de oefening op van de Israëlische Neta Rivkin. Zij werd eerste zesde gegeven, doch na een afgewezen klacht, naar de laatste plaats verwezen. Zonde. Ook Oekraïne diende klacht in om nog aan een bronzen plak te geraken (slechts 0,10 verschil), maar ook dat werd verworpen. Goud was ex-aequo voor de twee Russische meisjes Mamun en Kudriavtseva, brons voor de Wit-Russische Staniouta.

Morgen komen de linten boven. In deze warmte en met de airco aan. Geen geringe opgave. Niettemin, willen we nog meer "drive" zien. "La rage de vaincre" : de Franse taal heeft soms de juiste uitdrukking.

Izmir, 23 september 2014

Edwin

  Gepost door Jan Decrock op woensdag 24 september 2014 
1 - 10 Next
 

 Demo Bianka, Luca en Fee

Geen dringende info op dit moment

 Geplande Activiteiten

8-3-2015Provinciale voorronde RG CI (OVL-WVL-ANT-LIM)Brasschaat
26-3-2015World Cup Ritmische Gymnastiek Lissabon (POR
28-3-2015Vlaams Kampioenschap RG ABMol
3-4-2015World Cup Ritmische GymnastiekBoekarest (ROU)
1 - 4 Next

Online inschrijven

 Aankondigingen

Provinciale voorronde RG A 13+ en BC 14+ (ANT-LIM-VB) in Mol 07-02-15
Ook dit weekend nemen weer heel wat Happy Gym gymnasten deel aan een wedstrijd. We wensen Maona, Thaïs, Paulien, Tess, Joke, Najlae en Aya veel success.
Praktische info en draaiboek kun je op http://www.gymfed.be/activiteiten/detail.lasso?id=2558316&t=2 vinden.

Gymnastenpaginas aangepast 31-01-15
Het overzicht van de gymnasten op http://www.happygym.be/competitie/default.aspx is aangepast met nieuwe foto's en de achterliggende gymnastenpaginas zijn ook aangepakt. Kijk ze zeker eens na.

Provinciale voorronde RG Jongeren ABCI (OVL-WVL-VB) - Gent 31-01-15
Vandaag en morgen is er de eerste echte competitiewedstrijd van het seizoen. We wensen Aiko, Alexandra, Ann-Marie, Bianka, Catarina, Emilie, Jaklin, Larisa, Luca, Lydia, Oona, Raïsa, en Victoria alvast veel succes toe. Meer info vind je op http://www.gymfed.be/activiteiten/detail.lasso?id=2558312&t=2

1 - 3 Next
Happy Gym

 Koppelingen

  BLOSO
  BOIC
  De Vlaamse Gymnastiek Federatie
  Gymfoto
  Stad Gent
  Provincie Oost-Vlaanderen
  Marc Voltigier Clips and DVDs