Verdergaan naar hoofdinhoud
Logo

Najlae Ou Ghanem

Zoeken
Home
Overzicht
Gymnasten A
Gymnasten B
Gymnasten C
Gymnasten I
Beginners
Groepen
Recreanten
  

Najlae Ou Ganem
Competitie > Najlae Ou Ghanem

 BioView

Gymnast:Najlae OU-GHANEM
Geboortedatum:zondag 2 november 1997
LeeftijdCat:Seniores
NiveauCat:Ex
Woonplaats:Gent
Coache(s):Mira Bancheva
Gestart met turnen:2006
Gestart met competitie:2007
School:K.A. VOSKENSLAAN te GENT
Studierichting:Wetenschappen - Sport
Favoriete tuig:Lint
Favoriete Gymnaste(n):Evgenia Kanaeva (RUS)
Trainingsuren per week:20
Hobby's:Turnen, dansen en lol maken
Leukste Wedstrijd:Hegyvydek Cup (HUN) 2008 en Golden Hoop (BUL)
Wat wil ik bereiken:Olympische Spelen

 Videos

 ‭(Verborgen)‬ Foto's Web

 Foto's

Miniatuur
Miniatuur

 Palmares Gymnast

Jaar Wedstrijd Plaats Natl/Internatl Niveau LeeftijdsgroepExtra informatie
collapse Jaar: 2015
2015Clubkampioenschap (B)1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2015Provincie Oost-Vlaanderen 21NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderOost-Vlaanderen
2015Provincie Oost-Vlaanderen 21NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderOpen competitie
2015Provincie Antwerpen 12NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderOpen competitie
2015WK Stuttgart (D)29InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderIn team ( Joke, Najlae, Paulien, Kaat )
collapse Jaar: 2014
2014Clubkampioenschap (B)1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Provincie Oost-Vlaanderen1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Provincie Antwerpen1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Vlaams Kampioenschap1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Belgisch Kampioenschap (B)2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Calais (F)4InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderTuigfinale Knotsen
2014Calais (F)6InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderTuigfinale Lint
2014Happy Cup (B)7InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Calais (F)9InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014AGN Cup (P)9InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2014Corbeil-Essones (FRA)46InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
collapse Jaar: 2013
2013La Courtoise1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Gymfinales1NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Rhythmic Cup Mol1InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Lint
2013Clubkampioenschap (B)2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Provincie Oost-Vlaanderen2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Interclub2NationaalNiveau AGemengdin team
2013Provinciale Voorronde 2 AB2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Vlaams Kampioenschap2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Belgisch Kampioenschap (B)2NationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Rhythmic Cup Mol2InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Rhythmic Cup Mol2InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Bal
2013Rhythmic Cup Mol3InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Hoepel
2013Rhythmic Cup Mol3InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Knotsen
2013Happy Cup (B)5InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Knotsen
2013Baltic Flower7InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013Happy Cup (B)7InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouderFinale Lint
2013Happy Cup (B)9InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
2013WC Corbeil-Essonnes40InternationaalNiveau ASeniors: 16 jaar en ouder
collapse Jaar: 2012
2012Clubkampioenschap (B)2NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012Interclub (B)2NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarTeam Happy Gym 1
2012Luxembourg Cup2InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar1997
2012Provincie Antwerpen3NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012Provincie Oost-Vlaanderen5NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012Vlaams Kampioenschap6NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012Belgisch Kampioenschap (B)6NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012International Rhythmic Tournament Mol (B)6InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarAll-round
2012Brussels Cup (B)10InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2012Happy Cup (B)20InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
collapse Jaar: 2011
2011Harmonia Cup Pazardzyk (BUL)1InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Clubkampioenschap (B)4NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Provincie Oost-Vlaanderen5NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Vlaams Kampioenschap5NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Selectietest EK RG5NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Provincie Antwerpen7NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Paris Tournament (F)10InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarmet Hoepel
2011Paris Tournament (F)10InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarmet Knotsen
2011Belgisch Kampioenschap (B)10NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Happy Cup (BEL)15InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Lotto World Trophy (B)16InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2011Pader Gymnastics Cup (GER)19InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
collapse Jaar: 2010
2010Provincie Oost-Vlaanderen3NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2010Clubkampioenschap (B)4NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2010Provincie Antwerpen5NationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
2010Happy Cup (B)6InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarTuigfinale Lint
2010Happy Cup (B)7InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaarTuigfinale Bal
2010Happy Cup (B)24InternationaalNiveau AJuniors: 13 tot 16 jaar
collapse Jaar: 2009
2009Provincie Antwerpen2NationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2009Provincie Oost-Vlaanderen2NationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2009Vlaams Kampioenschap2NationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2009Belgisch Kampioenschap (B)3NationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2009No Limits Open (B)6InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2009Golden Hoop (BG)7InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
collapse Jaar: 2008
2008Belgisch Kampioenschap (B)1NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Provincie Oost-Vlaanderen1NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Forza Challenge (B)2InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2008Vlaams Kampioenschap2NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Provincie Antwerpen2NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Clubkampioenschap (B)2NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Match Amical (Verviers)2NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Interclubkampioenschap (team)2NationaalNiveau BBeloften: 11 tot 12 jaar
2008Hegyvydek Cup (H)5InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2008Happy Cup (B)8InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
collapse Jaar: 2007
2007Paris Tournament (F)6InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar
2007Happy Cup (B)28InternationaalNiveau ABeloften: 11 tot 12 jaar

 Blogberichten

Dag 4 : Alea iacta est - Verslag Edwin WK Stuttgart deel 6 

vrijdag 11 september 2015

Het WK in Stuttgart zit erop. Het was een mooi kampioenschap, met heel fijne momenten, turnsters in topvorm, machtige oefeningen en mooie kampioenen. Het was een WK waarvan we ons vooral zullen herinneren dat onze jonge Belgen samen met drie wereldkampioenen op dezelfde mat hebben getraind, waarop wij de gastvrijheid en vriendelijkheid van Duitse organisatoren mochten ervaren, waarop vooral de stiptheid en correctheid van de organisatie opviel, het voortreffelijke transport, fijne accommodatie en trainingsfaciliteiten.

Een WK waarop onze meisjes de geneugten van de kiné leerden kennen, de Russische trainster leerde dat als een ander de voedingskabel van de laptop uittrapte, de batterij het op een gegeven moment het begeeft (en het dan volstaat om de kabel terug in te pluggen ipv de IT-er van dienst uit te kafferen). Het was het weerzien met Toutou, die we achteraf overigens net als het baasje niet meer hebben teruggezien overigens. De mevrouw van de "main office" - ik zal ze missen - die nu wellicht elke morgen reikhalzend naar mij op zoek zal gaan en dan van pure eenzaamheid stilletjes in een dip zal geraken.

Een WK trouwens met een fijne en uiterst gedreven en getalenteerde Belgische ploeg. De laatste dag was niet zo goed. Teveel fouten in de lintoefeningen verhinderden dat wij nog verder opklommen in de ranking.

Najlae was in een verloren gevecht met het lint gewikkeld, Kaat turnde goed en vlot tot één fatale fout. Alleen Paulien herpakte zich van een mindere eerste dag. De meisjes weten dat er meer inzat dan de 29e plaats. Er is trouwens slechts 1 punt verschil met plaats 26. Een teamcompetitie die trouwens een vertekend beeld geeft van de juiste waardeverhouding. Er waren immers in totaal 60 landen aanwezig, maar toch namen slechts 35 landen deel aan de teamwedstrijd. Sommigen vaardigden slechts 1 of 2 turnsters af en vielen dus uit de landenrangschikking. Onder hen dikwijls landen die zeker na ons waren geëindigd.

De 35 die wel meededen, waren degenen die een sterke ploeg konden afvaardigen. We mogen fier zijn op onze prestaties : België was één van de jongste teams op dit WK en de algemene teneur van de juryleden was lovend. We zouden een grote sprong voorwaarts hebben gemaakt. Het is een team waarmee verder moet gewerkt worden.

Ondergetekende is realist genoeg om te weten dat dingen beter konden en zouden moeten, maar dat ligt niet alleen aan de gymnasten. Ook de ondersteuning dient zijn verantwoordelijkheid te nemen. Maar ik ben wel fier op die jonge bende : ik heb mooie dingen gezien, met veel marge op progressie. Bravo meisjes. Schuss Stuttgart!

Stuttgart, 10 september 2015

Edwin



Dag 3 : België stormt door - Verslag Edwin WK Stuttgart deel 5 

donderdag 10 september 2015

De organisatie van zo'n WK kost niet alleen een hoop geld, maar is als mega-evenement ook een gebeuren waaraan enorm veel mensen deelnemen. Niet meer dan 350 vrijwilligers zijn dagelijks in de weer om alles in goede banen te leiden. Alles is dan ook tot in de puntjes geregeld en Duitsland zou Duitsland niet zijn mocht niets aan het toeval overgelaten worden. Tolken in alle mogelijke talen verzorgen de omzetting van het Duits en Engels voor delegaties die uit alle uithoeken van de wereld komen. Hostessen, veiligheidspersoneel, chauffeurs zijn op post en maken dit juist tot een uitzonderlijk evenement. Alle elektronica is aanwezig : er is livestream, beelden op youtube, een eigen Facebookpagina, twitter noem maar op. De delegatiehoofden krijgen vrijwel instant de uitslagen op de tablet via mail.

De catwalk in de zaal, waarlangs de turnsters de mat moeten betreden, eindigt in een Magic Floor : dat is een soort glazen paneel, waaronder conische lichtstralen bovenop het embleem van het tornooi "enjoy your rhythm" een illusie van watergolven geven, zodat de gymnaste de indruk krijgt over water te lopen. Heel origineel en spectaculair. Alles is ook op de seconde getimed : geen turnster komt te vroeg de mat op dan het uur dat voor haar is voorzien. Gaat de wedstrijd te snel, dan krijgt de speaker een bord voor de neus met de woorden "langsam - slow" om de dode tijd vol te praten.

Zo was het om 15u55 en 20" aan Paulien om de eerste knotsoefening van het Belgische team te brengen. Paulien was totnogtoe niet in actie gekomen op dit WK en was dus onze joker. Ze turnde een prachtige oefening tot een vijftal seconden voor het einde. Was het concentratieverlies, stress of een plotse onoplettendheid, maar de beide knotsen ontglipten haar waar zij zelden deze fout maakt. Weg knotsen maar ook weg risico en finaal ook weg een score die ons aan het dromen had kunnen zetten. De 13,500 punten waren slechts een magere troost en een baalmoment.

Aan de teamgenoten Joke en Najlae om deze uitschuiver recht te zetten. En zoals het teammates hoort, deden zij dat met allure. Joke was duidelijk gemotiveerd. Veel uitstraling en een zelfzekere oefening. Een klein foutje bij het vangen van de knots tussen de benen, maar voor de rest geen enkele aarzeling of drop. Prima zo. 14,333 was verdiend en een niet zo gekke score op een WK.

Dan kwam Najlae, na de derde Oostenrijkse turnster. Najlae was vastberaden om de slipper van de eerste dag recht te zetten. En onze nationale kampioene deed dat zoals alleen echte kampioenen dat kunnen : presteren onder druk. Najlae kreeg de ganse zaal mee op de tonen van Vaya con dios en dat dreef haar verder in de oefening. Even op zekerheid gespeeld bij het vangen van een knots tussen de benen, maar in het grijpen van de knotsen op het slotakkoord lag een heleboel weggewerkte frustratie. 14,816 daarmee kan je uitpakken.

België terug twee rijen vooruit en Letland, Egypte en Portugal liggen binnen bereik. Kaat, Joke en Najlae gaan die wel inpakken. We zijn er allemaal van overtuigd. "Langsam-slow", maar zeker.

Stuttgart, 08 september 2015

Edwin



Dag 2 : een Belgische Fenix - Verslag Edwin WK Stuttgart deel 4 

woensdag 9 september 2015

Kiné. Je hoopt die niet nodig te hebben, maar eens je daar bent geweest na een sportprestatie, is iedereen er gek van. Bij de oriëntatiemeeting bij de aanvang van dit WK ( o wee als je er niet bent - 200 zwitserse frank boete -) was mij een briefje toegestopt met de melding dat op de eerste verdieping van de Hans Joachim Schleyerhalle, de physio ter beschikking stond van alle delegaties. Hopelijk hebben we die niet nodig, dacht ik onmiddellijk aan vervelende kwetsuren. Vele landen hebben trouwens een kiné in hun delegatie opgenomen, geen overbodige luxe bij zo'n zwaar belastend tornooi. De nationale federaties zorgen voor hun atleten. Tenzij we die ook zelf zouden bekostigen, doen wij dat niet dus.

Na twee dagen een stil bestaan te hebben geleden en bijna van eenzaamheid te zijn weggekwijnd op de eerste verdieping, daalde de kiné neder en sprak hij onze meisjes aan. Hij nodigde hen vriendelijk uit op een kiné-sessie na de volgende training. Sedertdien moeten er al afspraken worden gemaakt op uur, om op zijn tafel te mogen genieten van zijn magische handen. Onze meisjes zijn er vaste klant elke dag. Niet dat het zo'n knapperd is - het is een wat oudere man, en die zijn dat per definitie niet of niet meer - maar dat het deugddoend is staat vast. Topsport is ook verzorging, laat het gezegd zijn.

De tweede dag van het kampioenschap zorgde meteen toch voor wat stress. Na de wat mislukte openingsdag , mocht het nu niet opnieuw fout gaan. De zenuwen gierden niet alleen de gymnasten maar ook trainster Katrien en Mira door de keel. Deze laatste kreeg dan ook nog eens af te rekenen met een hardnekkige wesp, die het op haar caesar-salade gemunt had, wat niet altijd even hoogstaande choreografie tot gevolg had.

Ondergetekende bleef het toonbeeld van positief vertrouwen. Ik zwoer een dure eed dat wij nog 10 plaatsen op de ranking zouden stijgen en Kaat en Joke zouden daar vandaag mee beginnen.

Weer Oostenrijk eerst en dan Joke. De podiumtrainingen waren niet meteen voltreffers geweest voor Joke, dus toch wat terughoudendheid, maar je moet op zo'n momenten toch doorzetten in het vertrouwen. Joke was zeker gemotiveerd om er wat van te maken en dat was te zien op het moment dat ze op de mat kwam. Die Nessun Dorma zal mij altijd kippevel geven en als die ook nog eens goed geturnd wordt, lijkt het alsof Joke een verlengde is van Pavarotti. De hoge gooien net op het ogenblik van de crescendo van de muziek, is zo mooi dat je er stil van word. Joke maakte geen fouten (bij een meesterschap speelde zij op zeker door met de handen te vangen, maar het zij haar vergeven) en ze mocht terecht fier zijn in de sofa van de Kiss & Cry toen haar score van 14,300 getoond werd. Izmir is ver weg en vergeten! 

Na de tweede Oostenrijkse, was Kaat aan de beurt en zij deed niet onder voor haar teamgenote. Zoals gisteren, geen fouten, maar met nog meer panache bracht zij haar baloefening op de wondermooie tonen van haar muziek op de manier waarop het moet gebracht worden. 14,683 was haar deel. Dik verdiend. En wat belangrijk is, we doen weer meer met het peloton.

Het waren nog geen 10 plaatsen, een stuk of drie eerder, maar laat die zeven die voor ons staan maar sidderen. België komt eraan. Morgen knotsen met Joke, Paulien en Najlae. Stuttgart zal geweten hebben hoe een knotsoefening geturnd wordt in het kleine land aan de Noordzee ! Ik wed dat de kiné stiekem mee geniet.

Stuttgart, 08 september 2015

Edwin



Dag 1 : niet zo'n beste start - Verslag Edwin WK Stuttgart deel 3 

woensdag 9 september 2015

Op ieder WK maak ik nieuwe vriendjes. Deze keer is de mevrouw van de "main office for delegations" mij goedgezind. Een rijzige dame, heel voorkomend, altijd druk in de weer maar super vriendelijk. In dat kantoor staan de brievenbusjes, voor iedere delegatie één, en langs deze weg wordt up to date informatie van de organisatie doorgespeeld aan de verschillende teams. Tweemaal per dag word je verondersteld zich daar aan te melden. Alhoewel er nog dames voor mij staan aan te schuiven, roept de vriendelijke mevrouw steevast : "Aha, Belgium". De lichtjes gestoorde blikken van de andere dames negerend - " I know him", zegt ze - neemt zij mijn informatie uit het vakje, dat ik, tegen het obligate ontvangstbewijs, dankbaar in ontvangst neem. Begeleid door de verbaasde blikken van de collega 'hoofden', maak ik aanstalten om te vertrekken, maar de mevrouw van het bureau roept mij nog na : "Come on, go for it today. Beat the Russians". Een zeker schaamrood stijgt me naar de wangen en met ietwat groter passen verlaat ik de "main office for delegations".

Het was immers D-day voor onze delegatie. Het WK ging van start en de eerste twee oefeningen, telkens met hoepel moesten vandaag worden geturnd. Het lot had ons ingedeeld in groep B en Kaat mocht de este Belgische hoepeloefening brengen.

Ze deed het zeer correct, zuiver en alle moeilijkheden werden ook geturnd, met de nodige overtuiging en uitstraling. Als eerste jaars senior was dit een gave prestatie. Met een score van 13,841 bracht deze oefening ons in een pelotonnetje, waarin nog vele mogelijkheden waren om een fraai klassement te maken.

 

 

Na de Oostenrijkse Rupprecht, was het de beurt aan Najlae. Het verging haar minder goed. Bij een eerste risico-element, kwam de hoepel achter haar op het been terecht en nam het hazenpad, rolde buiten de mat en er terug op. Een technische en moeilijkheidsfout die wellicht 2 zoniet 2,5 punten kostte. Ook het slotelement ging wat de mist in, zodat we niet echt konden spreken van een goed begin. We moesten de rol met het pelotonnetje wat lossen. Geen man over boord, maar een tegenslag waarop niet was gerekend. 

Niet getreurd echter. We geven de moed niet op en de turnsters zijn vastberaden de opgelopen averij te herstellen met een glansprestatie morgen met bal. Dan is het aan Kaat en Joke. De avondtraining liet het beste verhopen.

Van mijn kant zal ik morgen aan de mevrouw van de "main office" eens haar naam vragen en haar toch zeggen dat het verslaan van de Russen toch nog niet voor onmiddellijk zal zijn. Maar we werken eraan.

Stuttgart, 7 september 2015

Edwin



Jetz geht’s los - Verslag Edwin WK Stuttgart deel 2 

dinsdag 8 september 2015

De Porsche-arena is een deel van een gigantisch sportcomplex aan de rand van Stuttgart, vrijwel aan de oevers van de Nektar, de rivier die door de stad loopt. De hal zelf is immens en zou menig basket- of volleybalclub jaloers maken. Er is een rondgang die op zich ook toegang geeft tot de Hans Joachim Schleyerhalle , een - als het even kan - nog grotere zaal met twee publieksringen rondom. In die laatste zaal zijn maar liefst 11 trainingsmatten aangebracht, elk afgesloten met een geluidswerende wand, zodat het binnenplein als het ware in elf vakjes is verdeeld. Elke mat zijn eigen geluidsinstallatie, via laptop. Door de wanden is er weinig geluidshinder van de andere tapijten. Nog eens verder zijn er nog drie trainingsmatten in de 'additional hall' .

Als,je dat allemaal bij mekaar neemt en jet trainingschema volgt, heb je dagelijks tot enkele kilometer op de stappenteller. En dan nog niet gesproken over de honderden medewerkers van de LOC ( local organizing committee ) die deze afstanden ettelijke keren per dag moeten afleggen. Maar Duitsers zouden geen Duitsers zijn als ze daar niets hadden op gevonden : de step. Elke vrijwilliger heeft er zo één ter beschikking en zoeft, geladen met papieren of andere dozen, van her naar der met de step. Ik weet niet wat het laadvermogen is van zo'n vehikel maar soms is die zo volgeladen, dat het voetplankje het dreigt te begeven. En het moet zijn dat hen die opdracht is gegeven, want ze beschermen hun persoonlijke step als een soldaat zijn geweer. Ook al rijden ze er niet op, ze dragen hem gewoon mee aan de hand.

De zenuwachtigheid begint zich stilaan meester te maken van onze delegatie. Laatste podiumtraining vandaag en dat ten aanzien van de bijna voltallige schare juryleden. Izmir indachtig, moet die training deze keer goed zijn. We moeten de Belgische ritmiek op de netvliezen van de dames in het blauw branden, zodat ze zich onze gymnasten nog herinneren, één dag later. Het lot heeft uitgewezen dat we onze podiumtraining kunnen doen met onze trainingsmaatjes uit Rusland.

Geen nood. De globale indruk was positief. Najlae turnde correct ondanks een moeilijke opwarming. Publiek geeft een kick. Joke deed een aarzelende baloefening, maar was dan weer ok met knotsen. Paulien was heel goed. Knappe knots- en lintoefening. Ze wordt ongetwijfeld een troef de laatste twee wedstrijddagen. Kaat beperkte zich tot de oefeningen met bal en hoepel en was ook foutloos. Voor de aardigheid, toch even vermelding dat Margarita Mamun wél even in de fout ging. Maar meer dan een voetnoot is dat niet.

Nu goed slapen en morgen voor echt !

Stuttgart, 06 september 2015

Edwin



Weerzien met Toutou - Verslag Edwin WK Stuttgart Deel 1 

dinsdag 8 september 2015

"Wir leben autos". Je denkt daarbij natuurlijk onmiddellijk aan het publiciteitsfilmpje van Opel, maar laat dat nu alleen het automerk zijn dat je niet onmiddellijk opvalt in Stuttgart. Ook al is Audi geboren en getogen in Ingolstadt en BMW een Beiers product, enorm grote centra van die twee merken laten u dadelijk kennis maken met de kern van het economisch leven in de hoofdstad van Baden-Würtenberg. Toch stijgt daar één kanjer nog bovenuit en dat is Mercedes-Benz, dat zijn thuishaven heeft in Stuttgart. Het Mercedes-Benz museum, met de aloude prototypes en heuse racewagens, is wereldberoemd. Op dezelfde laan van het Messehotel Europe, waar we verblijven, staat een gigantisch gebouw en op het bod voor de ingang staat "Mercedes-Benz Bank". Het moet ook zijn dat die vierwielers hier niet veel held kosten of dat ze hier een goede verzekering hebben, want de Mercedes cowboys rijden hier als gekken. Op twee dagen al evenveel ongevallen gezien ( met japanse wagens weliswaar...)

Stuttgart is deze dagen ook de verzamelplaats van de 'fine fleur' van de ritmische gymnastiek, want straks gaan hier de wereldkampioenschappen plaatsgrijpen, die meteen ook zullen beslissen over 15 plaatsen op de komende Olympische spelen in Rio volgend jaar. Ons land is ook van de partij. We gaan meedoen aan de landenwedstrijd met Kaat (Gym Mol) en drie Happy Gymmers Joke, Najlae en Paulien. Geen gemakkelijke opgave, maar deze sterke generatie zal ongetwijfeld een sterke prestatie neerzetten. We logeren in het Messehotel. Netjes en rustig, maar gelegen in een buitenwijk van Stuttgart, heeft het wel wat weg van een desolaat verblijf, dat volop vernieuwd wordt. Het restaurant is dicht en ook de barman geeft niet thuis.

Het zijn harde tijden voor een delegatiehoofd. Mira is zoals alle juryleden in quarantaine geplaatst in een hotel, dertig minuten en twee metro's ver. De accreditatieprocedure verliep gelukkig een stuk vlotter dan die in Izmir en 's anderendaags vatten de meisjes al onmiddellijk de trainingsarbeid aan. Deel van het opwarmen gebeurt op een soort bovenste deel van een plint, van, jawel.... 

Kort nadien hoor ik achter mij een bekend geluid. Een gekef. Het moet zijn dat hij mij nog herinnerde - honden hebben een onvoorstelbaar geheugen - maar daar stond vrolijk kwispelend Toutou Oekraïens te wezen. Het beestje stierf zowaar bijna de verhangingsdood, toen het bij de leiband door zijn niet-zo-soepel-meer-zijnde baasje van de grond werd getild. Met licht uitpuilende oogjes bleef het een hele tijd nahijgen.

Om de concurrentie ook iets te gunnen, gaat het gebeuren plaatsgrijpen in deze PorscheArena.

Samen met de trainingshallen een gigantisch evenementen complex. Uitstekend voor de stappenteller, als je telkens weer van de ene hal naar de andere moet. Iedereen super vriendelijk en hulpvaardig en de organisatie is totnogtoe vlekkeloos, maar strikt. Duits. Heerlijk voor de meisjes is dat zij in dezelfde trainingsgroep zitten met de Russische vedetten Mamoun, Kudryavtseva en Soldatova. Soms wat teveel respect misschien (waarom terugkruipen op amper een vierde van de trainingsmat) maar super motiverend...niet willen onderdoen, gedrevenheid...prima zo. Vandaag was de eerste podiumtraining. Zonder fout was het niet, maar toch zeer matuur geturnd. Zenuwen wellicht, doch ze lijken min of meer onder controle. Houden zo.

Morgen is het de grote vuurproef : de podiumtraining 'voor het echt'. Maar de sfeer zit goed en het team hangt goed aan mekaar. We hebben er allemaal vertrouwen in. Voor het slapengaan vraag ik mij nog af of het beestje al wat is bijgekomen van die gruwelijke beproeving die het heeft moeten doorstaan. De tol van de roem. Sweet dreams.

Stuttgart, 5 september 2015

Edwin



Najlae doet het ook in de Stadsloop 

maandag 25 mei 2015

 

Wie denkt dat Happy Gym turnsters alleen actief zijn in de turnzaal, heeft het mis voor. Op 17 mei jl had in de Gentse stadskern de jaarlijkse Stadsloop plaats. Net geen zesduizend lopers die zich in een lange sliert en onder een stralend zonnetje een weg baanden doorheen het stadscentrum. Via het Sint Baafsplein, het stadhuis, Hoogpoort en Langemunt, over de vrijdagmarkt in een traject dat naar keuze 5 of 10km kon bedragen, met op het eind nog een nijdig klimmetje in de Sint Pietersnieuwstraat naar het Sint Pietersplein. En zie, wie we daar aantreffen : kersvers Belgisch kampioene Najlae die binnenstad. En nog niet eens zo kwaad. In een tijd van 29 min 24sec legde ze beslag op een 518e plaats van de 1550 deelnemers over die afstand. Binnen het eerste derde van het klassement, zo klinkt het in het GymFed jargon… Dikke proficiat Najlae !



BK dag 2 : zilver voor Aya en Najlae Belgisch kampioene 

woensdag 6 mei 2015

Op de tweede dag van het Belgisch kampioenschap kwamen de gymnasten van het A-niveau in actie, met langs de kant van Happy Gym andermaal zes gymnasten in de arena, die met nogal wat ambitie mochten starten.

Larisa startte bij de beloften in een underdogpositie, nu wellicht aan de suprematie van Maité, die laatste jaars belofte is, weinig te doen zou vallen. De oefening zonder tuig zette goed aan, maar tot tweemaal toe draaide Larisa uit de pirouette en dat betaalde cash. Ze was meteen op achtervolgen aangewezen. Toch gaf zij zich niet gewonnen want de touwoefening scoorde voortreffelijk (11,250 punten) wat haar terug op het virtuele podium bracht. Maar met hoepel, helaas, ging alles fout. Deze jammerlijke oefening sloeg alle podiumhoop aan diggelen zodat zelf nog een onverhoopt goede baloefening hieraan niet veel meer kon verhelpen. Een ondankbare vierde plaats was haar deel. Aiko turnde een zeer behoorlijk nationaal kampioenschap. Voor het eerst actief op het A-niveau gaf Aiko blijk van een zekere maturiteit en beheersing van de oefeningen. Zowel de oefening zonder tuigen, als de oefeningen met hoepel en bal, waren van goed gehalte. Alleen met touw turnde Aiko teveel slordigheden. Zij bewees echter dat de overstap naar het A-niveau de juiste keuze was met het oog op de toekomst.

Ook in de juniorcategorie was de winnaar nagenoeg vooraf bekend. Zonder al te grote tegenslagen zou Anaïs Collin uit Mounier, die ook internationaal reeds hoge ogen gooide, met de nationale titel gaan lopen. Zij is klaar om volgend jaar de overstap naar de seniors te maken. Aya, die dit seizoen reeds alles won wat zij kon winnen, wist dus wat haar te doen stond. De zilveren plak moest haar doel zijn en zij slaagde daarin met verve. De touwoefening, de eerste in de reeks, was nog wat aarzelend en overtuigde de juryleden blijkbaar niet. Maar de hoepel (12,400 punten) was dat des te meer. Met de uitstraling die haar eigen is, bespeelde Aya de juryleden met overtuiging en bracht een nagenoeg foutloze oefening op de mat. Ook de bal-oefening mocht gezien worden en liet 12,250 punten noteren. De gevreesde oefening met knotsen, voor een eerstejaars junior een nieuwe oefening, werd met zelfvertrouwen gebracht, alsof zij reeds jaren die tuigen onder de knie had. Had Aya in de totaalscore een aanzienlijke achterstand op Anaïs, op haar beurt liet zij de concurrentie op even grote afstand achter zich. Doel bereikt : Aya mag zich vice-Belgisch kampioene bij de juniors noemen.

Wie met hartproblemen kampte, was niet op zijn plaats bij de wedstrijd voor seniors. Een wedstrijd die vooreerst werd geplaagd door afzeggingen van uittredend kampioene Joke en Kaat, beiden wegens kwetsuur, en zo slechts met zes deelneemsters werd geturnd (Julie ontbrak wegens schoolverplichtingen). Het verloop was er echter niet minder hoogstaand en spannend om. Voor Tess was deze nationale titelstrijd meteen haar afscheid aan de competitie, nu haar hogeschool verplichtingen haar trainingen danig in de war sturen. Tess had duidelijk wat last van de toch bijkomende druk die zo'n laatste wedstrijd met zich meebrengt. Teveel slordigheden en wat tuigverlies met hoepel, zetten haar wedstrijd slecht in. Met bal en knotsen ging het duidelijk beter en kon zij vrij goede scores neerzetten. Maar ook haar in principe sterkste tuig, het lint, zat de mot er enigszins in, zodat Tess uiteindelijk vrede moest nemen met een vijfde plaats. Een ereplaats als afsluiter voor een toch wel zeer succesvolle en mooie turncarrière. Van Paulien werd verwacht dat zij de opwaartse trend van haar vorm van de laatste wedstrijden zou bevestigen, met het oog op de komende internationale uitdagingen. De hoepeloefening zette goed aan en, een kleine aarzeling ten spijt, werd door de juryleden toch te laag gequoteerd (13,450 punten). Ook de baloefening begon goed, maar in het midden van de oefening ontglipte haar de bal bij de fouetté-pirouette wat op dit niveau natuurlijk ernstige gevolgen heeft. Toch herpakte zij zich vrij goed en ook de knotsen werden niet naar behoren ingeschat, mogelijks het gevolg van de tweestrijd, die inmiddels aan de gang was tussen de overige twee gymnasten van het lot. Met de lintoefening ging het niet vlot, maar mits nog wat meer doorzetting, kon Paulien toch terugblikken op een behoorlijk kampioenschap dat haar uiteindelijk de bronzen medaille opleverde. De strijd die Najlae nadien leverde met Elisabeth De Leeuw, behoort ongetwijfeld tot één van de meest heroïsche in de geschiedenis van de nationale ritmische gymnastiek. Elisabeth zette een puike hoepeloefening neer en haalde meteen een monsterscore (14,800 punten), wellicht te hoog maar één die Najlae ertoe aanzette om een foutloze hoepeloefening te brengen. Geplaagd door een kwetsuur aan de voet, zette zij nochtans zeer goed aan, maar halfweg beging zij een kapitale fout : bij het vangen van de hoepel met het been, stuitte die weg en rolde aan de overzijde van de mat buiten. Met het reservetuig eindigde Najlae nog goed, maar met 13,300 punten was meteen een kloof van anderhalf punt geslagen. Als geen ander weet Najlae zich ook na een tegenslag, terug te motiveren. Bal is niet haar sterkste tuig, maar de manier waarop zij de oefening bracht was subliem (14,850 punten). Zij knabbelde voor de pauze zo 0,35 punten van haar achterstand weg. Zou het voldoende zijn met nog twee, weliswaar sterke tuigen, te gaan ? Toen kwam wat niemand nog voor mogelijk hield : een oefening met knotsen die vriend en tegenstander in vervoering bracht. Knap, swingend, vrolijk, met elegantie en perfecte uitstraling. Kortom een wereldoefening (15,550 punten) en de achterstand werd meteen omgeboden in een voorsprong van 1,15 punten. Consolideren met het lint was de boodschap. En Najlae deed dat met maturiteit : de lintoefening was een lust om naar te kijken, waarmee Najlae nogmaals bewees dat deze tempo-oefeningen haar op het lijf geschreven zijn. Iedereen recht op de banken, want ook met lint (14,150 punten), liep zij nog een punt verder uit op de tegenstand. Najlae was uitermate verdiend Belgisch kampioene, maar menig Happy Gym gezind hart, zal die zondagnamiddag enkele keren zwaar op de proef gesteld zijn !

Proficiat aan alle meisjes voor de puike prestatie.

Uitslagen op de resultatenpagina



Najlae, Aya en jongeren groep zijn Vlaams kampioen 

zaterdag 4 april 2015

In het weekend van 28 en 29 maart werden in de Sporthal "Den Uyt" de Vlaamse kam-pioenschappen ritmische gymnastiek gehouden. Na de provinciale voorrondes, het eerste 'grote' werk. Geen verstoppertje meer, maar rechtuit voor de titel. En onze Happy Gymmers hebben het bijlage niet slecht gedaan.

Na twee provinciale voorrondes, waarin iedereen vond dat onze jongeren groep te weinig werd beloond voor de mooie choreografie van de groepsoefening en zij telkens ook tweede eindigden, was het deze keer raak, op het juiste moment. Zowel in de eerste als de tweede uitvoering van de oefening waren zij de beteren van de concurrentie en zo kaapten Bianka, Sasha, Oona, Jaklin en Viktorija hun eerste Vlaamse titel weg en leidt hun gouden medaille naar de volgende Belgische kampioenschappen.

Zowel Bianka als Viktorija moesten daarna ook nog individueel aan het werk. Bianka zat meteen goed in de wedstrijd en volgde met haar oefening zonder tuigen, de latere winnares kort op de hielen. Een score van 9,650 punten is best wel goed te noemen. Helaas kende die goede start geen vervolg met de touwoefening. Teveel slordigheden en rechtstreekse technische fouten kropen in de oefening, zodat zij haar mooie positie niet kon handhaven. Toch kon Bianka beslag leggen op de derde plaats en een bronzen plak mee naar huis nemen als tweede medaille. Ook Viktorija bracht een fraaie oefening zonder tuigen. Zeer verzorgd en met de nodige uitstraling. Met 9,500 punten volgde zij kort haar teamgenote. Viktorija verzorgde haar touwoefening beter en kon zo een zilveren medaille bemachtigen.

De oefeningen zonder tuig, waren duidelijk een kolfje naar de hand van de jonkies van Happy Gym, want ook Luca turnde een fraaie oefening "free hands". Zij liet met 9,850 punten de tweede hoogste score noteren van het ganse deelnemersveld. Maar met tuigen wil het dan minder vlotten, want vooral de touwoefening ging enigszins de mist in. Luca herstelde zich nog wat met de baloefening en legde zo in haar eerste jaar op het B-niveau beslag op de derde plaats, goed voor brons.

Bij de juniors B hadden we ook twee vertegenwoordigsters en allebei gingen zij naar huis met een medaille. Lydia kon met haar touw-oefening de kloof met de eerste plaats nog niet te groot houden (9,900 punten), maar tuigverlies met de hoepel deed iedereen enigszins twijfelen. Niettemin vocht zij terug met een ongelooflijke 'panache', die haar karaktersterkte en sterke mentaliteit verraadt. Een knappe prestatie, die haar in totaal de zilveren medaille opleverde, die zij verdiende. Cati kwam 0,05 punten tekort voor die tweede plaats en dat was vooral te wijten aan de zwakke touwoefening. Zij probeerde de scheve situatie nog recht te zetten door vooral een zeer sterke hoepeloefening (9,950 punten) te turnen, maar zelfs de hoogste balscore van het lot, kon niet voorkomen dat de met het touw geslagen kloof niet meer kon gedicht worden. Toch een verdiende derde plaats.

De dag nadien, op zondag, was het een hondenweer in Mol. Maar het Vlaams kampioenschap A-niveau stond op het programma, dus begaven velen zich door wind en weer naar de Kempen aan het Zilvermeer. Larisa bond in de beloftencategorie opnieuw de strijd aan met haar rechtstreekse concurrenten uit de andere clubs. Maar deze keer haalde Larisa net het podium niet. Toch mag zij niet ontgoocheld zijn, want haar scores oogden fraai. De oefening zonder tuig was fraai, maar vooral touw en hoepel behoorden tot de betere oefeningen van de categorie. Helaas was een tuigverlies met bal er teveel aan. Ze probeerde de meubelen nog te redden maar het punten verlies was te groot om nog aanspraak te kunnen maken op een podiumplaats, temeer daar de concurrentie geen steekje meer liet vallen. Larisa werd vierde, een ondankbare plaats. Aiko gaf van bij de aanvang een zenuwachtige indruk. De anders zo knap gebrachte oefening zonder tuig kon niet overtuigen en ook het touw, een oefening die zij perfect beheerst, viel tegen. Pas in de tweede helft van de wedstrijd herpakte Aiko zich en bracht het bewijs van haar mogelijkheden. Hoepel en bal waren beide goed. Alleen waren de eerste twee oefeningen onvoldoende om nog aanspraak te maken op een dichtere plaats dan de zesde die zij uiteindelijk bekleedde.

Na de middagpauze werden de twee hoogste categorieën afgewerkt. Zij trad voor het eerst aan in de juniorscategorie dit jaar en meteen is duidelijk dat Aya een meerwaarde betekent voor deze leeftijdsgroep op het hoogste niveau. Al van bij de aanvang van de wedstrijd drukte Aya haar stempel op het gebeuren. Een sublieme oefening met touw die quasi foutloos werd gebracht leverde een score van 12,100 punten op en sloeg meteen een kloof van bijna twee punten met de kortste achtervolger. Aya was aan een goede reeks begonnen, want ook de oefening met hoepel was in orde en leverde haar zelfs nog een wat hogere score op : 12,150 punten. De korte pauze tussen de tuigen, bracht haar een beetje uit de goede drive. Kleine foutjes slopen in de bal- en vooral knotsoefening, die dan ook meteen lager werden genoteerd. Aya had evenwel voldoende voorsprong opgebouwd, was in alle tuigen de beste en eindigde verdiend als Vlaams kampioene met een voorsprong van meer dan vier punten op de tweede.

Door de schoolverplichtingen van Tess, had Happy Gym bij de seniors slechts drie vertegenwoordigsters. De concurrentie was niet mis : niet alleen de Molse Kaat Wyers maar ook de teruggekeerde Elisabeth De Leeuw zorgden voor het nodige weerwerk, maar ook voor een boeiende en spannende wedstrijd. Er werd met hoepel begonnen en Paulien kwam als eerste van de Happy Gym gymnasten op de mat. De oefening werd met de nodige overtuiging gebracht, maar een grabbel naar de hoepel kostte natuurlijk wel al enkele uitvoeringspunten, die onder de zeven doken. Technische fouten worden – ook internationaal – cash betaald. Omdat de GymFed bij de organisatie een afwijkende volgorde hanteerde, zouden nadien de knotsoefeningen volgen. Daarin kende Paulien meer succes. De uitvoering was vlekkeloos en met 13,800 punten werd zij karig beloond, ook al kreeg zij de derde hoogste score van de deelnemers. Ook bij Paulien was de pauze er wat teveel aan; Bij de hervatting met bal verloor zij, na een zeer sterk begin, op een ongelukkig moment, het tuig (op training gaat het altijd goed) en stokte haar remonte. De veer was enigszins gebroken en de laatste oefening met lint kon dit niet meer rechtzetten. Niet de behaalde vijfde plaats, maar vooral hetgeen zij bij momenten toonde op de mat, doet alleen het beste verhopen voor hetgeen komen gaat.

Uitkijken was het ook naar de wedstrijd van Joke. Zowel in de provinciale voorrondes als op de wedstrijd in Calais, was het er nog niet echt uitgekomen bij onze regerende Belgische kampioene. In Mol opende Joke met hoepel beresterk. In de haar gekende 'dramatische' en 'virtuoze' stijl, legde zij een mooi afgewerkte hoepeloefening op de mat, overtuigend en de tweede hoogste score van het gezelschap (14,100 punten). De knotsen vlotten iets minder alhoewel er niet echt zware fouten werden gemaakt. Op het moment dat iedereen zich afvroeg of Joke de rol zou moeten lossen, kwam de fenomenale 'Nessun dorma'. Als geen ander weet Joke op deze Turandot-aria een kippenvelmoment te creëren en als die oefening foutloos wordt gebracht, levert die altijd hoge scores op. Een tweede 14,100 bracht Joke weer in de race. De laatste oefening met het lint sputterde wat, kende geen al te grote fouten (een kleine spurt niet in acht genomen), maar het zou toch bang afwachten worden wat de concurrentie deed. Toen ook die in de fout ging, kwam Joke verdiend op het podium terecht met een bronzen medaille als oogst.

Zijn er nog superlatieven te vinden om het kampioenschap van Najlae te beschrijven. We moeten ons niet tot overdreven euforie laten verleiden, maar wat Najlae bij momenten liet zien, grenst aan het allerbeste van wat wij in jaren hebben gezien op een Vlaamse RG-mat. Wat een spannende strijd zou worden tussen Najlae en Kaat, werd al meteen bij de eerste oefening zwaar gehypothekeerd toen Kaat vrij zenuwachtig aan de wedstrijd begon en Najlae een sublieme hoepeloefening bracht. Met 14,700 punten sloeg zij toen reeds een kloof van anderhalf punt met weliswaar nog drie tuigen te gaan, maar op dat niveau wel reeds een voorsprong die moeilijk te overbruggen zou zijn. En dan kwamen de knotsen. Iedereen wet dat dit het favoriete tuig is van Najlae en ze heeft dat ook getoond. Zondermeer klasse, foutloos, uitstraling, présence…Soms mijmer ik dan eens over de gemiste kans in Izmir, toen in september vorig jaar. Had ze dit toen gebracht ! Een score van 15,500 punten doet dromen, maar het kan. Die oefening heeft het in zich. En dan was er weer die pauze. Even uit de goede flow en een baloefening die wat tegenstribbelde. Niet meer dan een 'accident de parcours', zo bleek. Want finaal kwam dan nog de lintoefening, die Najlae altijd al met de nodige schwung en ritme brengt. Niets zou haar nog van die titel houden : 14,250 punten, een punt meer dan de concurrentie. Wat mij betreft, iedereen recht op de banken en staand applaus. Najlae werd zeer terecht Vlaams kampioene. Mogen wij dromen van meer ?

Aan alle meisjes een dikke proficiat en hopelijk mogen we nog eens van hetzelfde proeven op de volgende nationale kampioenschappen.

Uitslagen op de resultatenpagina

   

 



Najlae en Joke in Calais 

dinsdag 24 maart 2015

 

Amper terug thuis van de Baltic Hoop, vertrokken vorig weekend opnieuw twee Happy Gym gymnasten naar een internationaal FIG tornooi, de 28e editie van de Tournoi International Pas de Calais (de vroegere Coupe d'Opale) aan de Franse noordkust. Heerlijk weertje maar strakke zeewind, het decor van een boeiende wedstrijd in de Salle Delphine Ledoux, het trainingscentrum van de pôle GR Calais van de Franse gymnastiekfederatie.

Aangevuld met pre-junior Maité Van Kampen en junior Anaïs Collin, vormden Najlae en Joke de ruggengraat van de Belgische delegatie. Het tornooi had in het verleden steeds een beperkt maar zeer kwaliteitsvol deelnemersveld en de editie 2015 was niet anders. Wereldtoppers zoals de Roemeense Filiorianu, de Israëlische Ashram en de Amerikaanse Serena Lu waren naar Calais afgezakt en maakten , samen met een schare Franse gymnasten zoals Camille Ay het mooie weer.

Het lot had voor onze gymnasten een niet zo favorabele volgorde in petto. Najlae begon met bal, uitgerekend het tuig dat ook in Riga niet zo vlotjes ging. Was het de twijfel van Letland of de opstekende verkoudheid die roet in het eten gooide, maar deze eerste oefening was niet bepaald een succes. Onzuiverheden en tuigverlies op het eind , zorgen voor een niet zo geslaagde opener. Met de hoepel ging het gelukkig al een stuk beter en kon zij bevestigen wat reeds in de voorgaande wedstrijden vaststond : hoepel is duidelijk een sterk tuig voor Najlae. Met 14,000 punten werd mooi gescoord. Ook de twee volgende tuigen streelden de kaap van de 14 punten. De lintoefening was vrij goed, met schwung gebracht en bijna genoeg voor een finaleplaats. De in Riga nog zo hoog scorende knotsoefening, kende net iets teveel onzuiverheden om die hoge punten te evenaren, maar kon toch, gelet op de omstandigheden, toch bekoren. Het puntentotaal van 53,250 lag twee punten lager dan in Letland, maar de zon schijnt niet alle dagen… Bal, dat is een kolfje naar de hand van Joke, die daarmee ook de spits mocht afbijten. Foutloos, wat een zucht van opluchting ontlokte bij de begeleiding. Met 13,500 werd Joke echter te karig beloond, want de oefening was zowaar één van de betere van het lot. De hoepeloefening was echter hetzelfde lot niet beschoren. Teveel tuigverlies op slechte momenten, deden Jokes fraaie uitgangspositie na het eerste tuig meteen teniet. Ook het lint vlotte niet : de warme zaal en dus transpiratie, lieten het lint tot tweemaal toe rond het lichaam hangen, wat natuurlijk meteen wordt afgestraft in de score. Gelukkig kon Joke zich nog herpakken met een heel leuke en speelse knotsoefening, zodat zij toch op dezelfde fraaie manier kon eindigen als zij begonnen was (13,450). Beide meisjes werden respectievelijk negende en tiende. Zowel Maité als Anaïs werden in hun categorie vierde.

Uitslagen op de resultatenpagina



Najlae sterk in Letland, Sasha en Jaklin pakken medailles in Mol 

dinsdag 24 maart 2015

 

Op 13 maart 2015 vlogen Happy Gym-turnsters Najlae en Paulien richting Riga in Letland om daar deel te nemen aan de FIG competitie "Baltic Hoop 2015" dat aan zijn 16e editie toe was. Temidden van een met kunstwerken versierde competitiehal, namen 29 gymnasten deel waaronder een aantal gevestigde namen, zoals de Wit-Russische Staniouta, Romanova uit Oekraïne, Halkina, Bogdanova alsook enkele toppers uit Azerbeidjan. Een serieuze test dus voor onze meisjes.

Najlae die op de laatste provinciale kampioenschappen in eigen land een geslaagde generale repetitie had, schoot sterk uit de startblokken. De hoepeloefening was meteen goed voor een 14,117 punten wat op dit niveau mag gezien worden. Jammer dat de baloefening enigszins de mist inging, want zowel de oefening met lint (14,100) en vooral de knotsoefening (14,500) waren absolute top. Met een totaalscore van 55,717 punten sloot zij nauw aan bij de gerenommeerde turnsters voor haar en was zij amper één punt verwijderd van een 16e stek. Paulien kon zich ook vrij goed handhaven temidden van dit kransje Europese toppers. Hoepel (13,250) en bal (13,500) waren goed en ook lint kon nog op gematigde bijval rekenen, maar met de knotsen ging het volkomen mis. Toch moet ook Paulien uit dit Letse avontuur het nodige besef puren dat zij verder op de ladder aan het klimmen is, hetgeen binnenkort ongetwijfeld de nodige vruchten zal afwerpen. Op het slotgala achteraf wist Paulien nog een kunstenaarstrofee "Hand of Glass" mee naar huis te nemen.

In hetzelfde weekend was er in Mol een internationaal jongerentornooi, waaraan ook enkele Happy Gymmers deelnamen. Sasha toonde nog maar eens haar verfijnde techniek en zette meteen de toon voor een sterk tornooi met haar oefening zonder tuigen. Daar reeds was zij bijna één punt sterker dan de tegenstand. De touwoefening kende net iets meer technische foutjes, maar zij had genoeg voorsprong om met de gouden medaille huiswaarts te keren. Jaklin begon net iets minder goed zonder tuigen, maar zette dat meteen recht door te bewijzen dat zij tuigtechnisch zeer sterk is en hoge ogen scoort. De zilveren medaille was zeer verdiend en meteen had Happy Gym de eerste twee plaatsen voor zich opgeëist. Ook Oona – die in een hogere categorie uitkwam – heeft sterk van zich afgebeten. Zij hield zich mooi staande temidden van het internationale gezelschap en kon beslag leggen op een zeer verdienstelijke zevende plaats. Bravo meisjes.

Alle uitslagen op de resultatenpagina



Najlae en Aya Oost-Vlaamse kampioenen 

vrijdag 6 maart 2015

 

Najlae is vorig weekend in de Arena Van Vletingen te Gent Oost-Vlaams provinciaal kampioene geworden. Haar globale prestatie was er één die mocht gezien worden. De nieuwe hoepeloefening geraakte stilaan op dreef en bevestigde de leuke choreografie die ook al op de provinciale voorronde in Mol hoog scoorde. Toen kende deze goede prestatie geen vervolg, maar afgelopen weekend blaakte onze vice-nationaal kampioene van sportieve vorm. Met een even schitterende baloefening (14,550) sloeg zij reeds een kloof met de eerste achtervolgster en vooral de score met knotsen (14,850) was van internationaal niveau. Een heel kleine hapering met lint (toch goed voor 14,250) kon de pret niet bederven. Najlae bewees dat zij de terechte kampioene was en de wedstrijd van twee weken terug slechts een 'accident de parcours' was. Ook Paulien had een leuke reactie in huis voor de non-wedstrijd in Mol. Zowel hoepel als knotsen vlotten goed en vooral het sterke lint werd terecht beloond met de tweede hoogste score van de wedstrijd (14,150). Een jammerlijke fout met bal verhinderde dat Paulien aanspraak kon maken op de zilveren medaille. Toch een knappe derde plaats als terechte beloning. Bij Tess kan je rekenen op een constante wedstrijd. Dat was op dit Provinciaal kampioenschap niet anders. Een goede wedstrijd zondermeer, zonder echte uitschieters, zonder echte dieptepunten. Hoepel en lint kwamen het best uit de verf. Een mooie vierde plaats aan het eind van de rit. De oefeningen van Belgisch kampioene Joke, willen maar niet vlotten. Het ging volledig mis in Mol, maar ook het kampioenschap in Gent, was niet echt super. Teveel fouten op beslissende momenten zorgden ervoor dat het seizoen voor Joke nog echt moet beginnen. Een goede wedstrijd in Calais binnenkort, kan voor de nodige déclic zorgen.

In de juniorscategorie, turnde Aya een goede wedstrijd met drie tuigen. Zowel touw, hoepel als bal lukten vrij goed, maar met de knotsen verspeelde zij bijna de voorsprong die zij met de andere tuigen had opgebouwd. Een verdiende provinciale titel ongetwijfeld, maar foutloos turnen bij alle oefeningen, is een werkpunt. In de categorie van de beloften turnden ook Larisa en Aiko een betere wedstrijd. Zij legden beslag op de tweede en derde plaats in de provinciale uitslag, maar moesten in de open wedstrijd Lenne Sannen uit Mol voor zich dulden.

Zaterdag hadden de jongeren van het B-niveau hun provinciale wedstrijd al afgewerkt. Lydia turnde een goede hoepel-, maar vooral een sterke baloefening bijeen en legde verdiend beslag op de tweede plaats. Cati had pech met het touw en eindigde een trapje lager op het podium. Bij de 10 jarigen, heeft een zieke Bianka alle moed bijeen geraapt om nog een fraaie tweede plaats weg te kapen, net voor teamgenote Viktoria, die daarmee een plaatsje beter deed dan bij een vorige editie. In de categorie van de 11 jarigen legde Luca beslag op de derde plaats, maar was niet echt bij de zaak in de oefeningen met touw en hoepel, waar zij ongetwijfeld beter kan. Bij de instappers ten slotte, toonden Raïsa, Anne-Marie en vooral Oona nogmaals al het goede dat wij van hen verwachten. Proficiat aan alle meisjes en op naar de Vlaamse kampioenschappen !

Uitslagen op de resultatenpagina.



Thaïs en Aya winnen in Mol 

donderdag 12 februari 2015

 

De eerste provinciale voorronde voor +13 jarigen, dus juniors en seniors, vond vorig weekend plaats in Mol. Happy Gym was van de partij met zeven turnsters.

De juniors van het C-niveau beten de spits af. Thaïs was onze vertegenwoordigster in deze categorie een deed het uitstekend. Vooral de hoepel-oefening was meer dan behoorlijk en kende niet al te veel technische fouten. Het leverde haar een gedeelde hoogste score van alle deelneemsters op. Ook de baloefening ging vrij vlot. Alleen had de GymFed een nieuwigheid ingevoerd in de wedstrijd en duidde de chrono een tijdsoverschrijding van 3 seconden aan, wat een aftrek van 0,15 punten opleverde. Niettemin was de balscore de hoogste van alle deelneemsters. Helaas kende beide goede oefeningen geen vervolg met de knotsen. Vrijwel alles ging fout, maar gelukkig liet ook de tegenstand het afweten, zodat Thaïs dan toch verdiend met de eerste plaats mocht pronken op het podium.

Maona trad voor het eerst aan in de seniorcategorie. Maona moet geacht worden zeker te kunnen meedraaien aan de top van haar leeftijdscategorie. Alleen zullen de technische fouten eruit moeten. Vooral de knotsen waren blijkbaar een zware opgave, na een nochtans mooie en goede hoepel-oefening. Maona werd vierde.

Zus Aya maakte dit seizoen de overstap naar de juniorcategorie in het A-niveau. Zij turnde zeer stabiel en met overtuiging. Wat foutjes met het touw, wellicht te wijten aan de zenuwen voor de eerste wedstrijd, maar voor het overige liep Aya steeds verder uit. Knotsen is voor Aya dit jaar een nieuw tuig, maar zij bracht de oefening met verve (11,800), maar ook de oefening met hoepel en bal staken met kop en schouders boven de tegenstand uit. Zij won de wedstrijd met 3,5 punten voorsprong op de tweede plaats.

Ook de seniors A waren aan hun eerste wedstrijd van het seizoen toe. Nationaal kampioene Joke kende haar dagje niet. Het was vrij duidelijk dat het al een tijdje geleden was dat zij nog een wedstrijd op enig niveau had geturnd. Alleen de baloefening (13,900) werd op aanvaardbaar niveau geturnd, maar alle overige oefeningen konden gerust onder de noemer 'complete off-day' worden geplaatst. Joke eindigde op een voor haar ontgoochelende vijfde plaats. Vice-kampioene Najlae begon zeer sterk : de hoepel-oefening haalde de hoogste score van de competitiedag (14,150) en toonde nog maar eens het geweldige talent dat zij tentoon kan spreiden. Nadien bleek dat de recente heelkundige ingreep bij Najlae toch enige fysieke sporen had nagelaten : langzaam zakte zij conditioneel enigszins weg en werden er meer fouten gemaakt. Verder dan een tweede plaats kwam Najlae niet. Paulien werd karig beloond voor haar nochtans niet onaardige wedstrijd. Vooral de eerste drie tuigen kwamen goed uit de verf, maar werden niet echt gehonoreerd in de score. De overgave die Paulien in de oefeningen legt, was duidelijk maar kon toch niet verhinderen dat de lintoefening teveel technische fouten kende en haar uiteindelijk op een vierde plaats bracht. De derde plaats in de uitslag, was ook voor een Happy Gym gymnaste. Tess was vrij constant in haar prestatie. Zij maakte weinig technische fouten en turnde vrij ontspannen. Knotsen, maar vooral hoepel waren haar sterkste tuigen. Zoals bij haar teamgenoten, ging ook één en ander mis bij de lintoefening, zodat zij zich nog moest reppen om de derde plaats veilig te stellen. Kaat Wyers won de wedstrijd. We moeten hopen dat deze provinciale voorronde de aanzet heeft gegeven tot een spannend wedstrijdseizoen. Afspraak in het laatste weekend van februari voor het Oost-Vlaams provinciaal kampioenschap.

 

Uitslagen op de resultatenpagina



Clubwedstrijd 

zaterdag 17 januari 2015

Klik hierboven voor meer foto's



Verslag van Edwin in Izmir - De laatste competitiedag 

vrijdag 26 september 2014

Het WADA heeft ook in Izmir toegeslagen. Eén gymnaste per land mocht gisteren na de wedstrijd zich nog aanbieden voor de doping-controle. Joke had prijs en mocht in 'zone 10' vier flesjes water en enkele fruitsappen achterover slaan om te proberen 10cc urine af te leveren. Eenvoudig is dat niet na zo'n slopende wedstrijd. Om één en ander te bespoedigen huppelden Joke en de Italiaanse Bertolini in een perfecte choreografie van een groepsoefening op en neer, heen en weer. We achtten ons gelukkig toen na een dikke twee uur, het bevrijdende plasje was afgeleverd, zeker als je weet dat het Oekraïense meisje Mazur bijna drie en een half uur heeft mogen wachten alvorens de vereiste cc was afgeleverd. Joke verloor er het goed humeur niet bij.

De bussen waren inmiddels allemaal weg natuurlijk. Geen Turkse kat die zich afvroeg of er geen gymnasten meer waren achtergebleven bij de controle. Ook een meisje uit Letland was nog aardig haar best aan het doen. Gelukkig zijn er de behulpzame kerels van de organisatie, die ons hielpen : een heuse "party-bus", inclusief de beats van een Turkish mix, bracht ons terug naar onze Renaissance-stek. Net op tijd voor een heerlijk avondbuffet op het dakterras. Bij dit prachtige warme weer een heerlijke ervaring.

Vanmorgen was het weet bijzonder vroeg. Om 06u30 opstaan en om 06u55 ontbijt. De bus voor juryleden en gymnasten van de twee eerste groepen vertrok om 07u30.

Het is voor onze gymnasten geen gemakkelijke week geweest. Telkenmale werd er hetzij in vroege uren getraind, hetzij begon de competitie voor hen op een zeer matinaal uur. Merkwaardig dat steeds dezelfden zo vroeg uit de veren moesten. Zelfs al was België in de laatste groep, dan werd het beginuur van de wedstrijd vervroegd. Redelijk slopend toch.

De organisatie was andermaal niet bij de zaak : de bus die de gymasten en coaches had moeten ophalen aan het Kaya-hotel, had verstek gegeven, met als gevolg dat onze bus een blokje om diende te rijden om ook die.mensen op te pikken. Dat blokje om besloeg door de files ruim tien minuten, voor een afstand van amper 100 meter, waardoor alweer een aantal dames jammerden dat ze te laat in de hal zouden zijn. Gelukkig was het niet mijn vriend-chauffeur die deze leer de volle lading kreeg. De man riposteerde iets in de zin van "kapitan", ik ben de baas van deze bus. De dames de mond gesnoerd.

Bij het begin van de laatste rotatie van groep A, werden onze gymnasten uit hun concentratie gebracht. Najlae zou als eerste jaar knots-oefening brengen en wou de mat op, toen zij plots werd teruggeroepen : om de één of andre reden, zou de Letse eerst haar lintoefening brengen.

Deconcentratie en nadien weer nieuwe adrenaline. Ook bij Joke die in principe na de Letse zou aantreden. Bleek dat zij plots na Najlae kwam. Na Joke had de presentator weer alles op een rijtje : "so now we're in the right order". Hij wel, en wij de sigaar natuurlijk.

Of dat nu de echte reden is geweest van de toch wel ontgoochelende knots-oefening van Najlae, zullen we niet weten, maar geholpen heeft het niet. Najlae was aan het turnen op slappe benen en beging kort na mekaar twee fouten, die haar minstens evenveel punten zullen gekost hebben. Nooit voordien maakte zij die drops. Uitgerekend nu en weg hoop op een goed klassement.

Joke begon goed aan haar oefening. Alles verliep vlotjes, goede drive, maar één passé-pirouette zal de jury niet overtuigd hebben. Kort voor het einde ontglipte een knots haar even, niet tijdens een moeilijkheid maar op een vervelend moment. Eén fout en de hoop op een 13 score kon worden opgeborgen. Bij de drie beste scores zal deze oefening wel behoren, waardoor de slechte hoepeloefening van de eerste dag vergeten wordt, maar toch te laag voor hetgeen mocht verwacht worden.

Al bij al zal dit WK voor onze jonge deelneemsters een zeer ervaringrijke belevenis geweest zijn. Het is aan hen om samen met Mira lessen te trekken uit de gemaakte fouten. Het concentreren op de eerste oefening bijvoorbeeld, die ongetwijfeld de toon zet bij de juryleden. Deze ervaring meenemen naar een volgende opdracht. De Happy Cup komt eraan, de Belgische wedstrijden en nadien het EK.

Van mijn part krijgen ze een pluim : het zijn beiden uitstekende gymnasten met nog heel veel groeimarge en vooral toffe meiden om mee op wedstrijd te gaan.

Vanavond nog de finales voor knotsen en lint en dan trekken we een definitieve streep onder dit 33e WK.

Podium lintfinale : Kudryavtseva (2), Mamun (1) en Ritzadinova (3)

Izmir, 25 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir - De terugkeer van de grinta 

donderdag 25 september 2014

Als er dan toch weergoden bestaan, dan waren die ons vandaag gunstig gezind. Gisteren een welgekomen afkoeling met enkele spatjes regen en vandaag was het lekker zonnig maar wat frisser. Een Belgisch zomertemperatuurtje van zo'n graad of 25. We hadden de enorm zwoele temperaturen van de laatste dagen een beetje gevreesd voor de lintoefeningen die zouden komen. Zweterige omstandigheden zijn de ergste vijand van die vervelend plakkende linten.

Izmir straalde in de zon en was met zijn azuurblauwe hemel zeer zuiver en schoon. Izmir is eigenlijk een heel moderne stad, die zich tussen twee heuvelruggen zienderogen aan het uitbreiden is. Met z'n 4,5 miljoen inwoners is het na Istanbul en Ankara de derde stad van het land. Beeldt u geenszins kleine armoedige huisjes in of slordige stofferige straatjes. Absoluut niet. Izmir heeft veel hoogbouw, waartussen brede drukke lanen zich slingeren omgeven door wiegende palmbomen en zeer fraaie pleinen. Er wordt enorme zorg besteed aan de groene perken en netheid van de straten. Het is ook een levendige stad, met een gezonde mix van jongeren en ouderen. Ofschoon je op elk moment van de dag her en der mannen ziet keuvelen op een plein, doch bruist de stad van activiteit. Traditionele moslim, jazeker, maar mij lijkt niets fanatiek. De hoofddoek is hier minder een probleem dan in eender welke westerse stad, me dunkt. Niemand neemt er hier aanstoot aan dat wellicht 80 procent van de vrouwen er geen draagt...! Geen alcohol in de kahve's, maar wel in de hotels, vrijdaggebeden ja, maar dan doen horeca, werkenden en vele anderen niet mee. Nobody cares. Heerlijk toch.

Beperkingen voor jonge meisjes om op straat te komen 's avonds, zijn er, maar men legt het je vriendelijk uit dat als je samen blijft niemand daar een probleem zal van maken. En dat is dan ook zo. Want het gezegde dat Turken bijzonder vriendelijke en gastvrije mensen zijn, klopt als een bus. Iedereen staat steeds klaar om - met gebarentaal weliswaar - te helpen waar kan. Geen enkel bars woord heb ik hier gehoord.

In de lobby van het hotel, staat men onmiddellijk klaar om u persoonlijk te begeleiden naar de nu wel vrij vlot lopende busdienst naar de sporthal Halkapinar. Of wij nog vijf minuten kunnen wachten. We zijn bedankt dat dit mogelijk is. Jammer dat deze nochtans fraaie Halkapinar weinig publiek over de vloer krijgt voor een evenement dat toch een WK is en waaraan, naar verluidt, twee jaar voorbereiding is aan voorafgegaan. Ik heb de voorbehouden plaatsen voor delegatiehoofden verlaten en betere oorden opgezocht. Midden, achter de juryleden in het publiek is een ideale plaats, niet gehinderd door de veel te krappe stoelen en fotografen, die het zicht op het scorebord ontnemen. De weg naar de "HD seats" is trouwens bezaaid met hindernissen, langs een levensgevaarlijke trap en een doorgang voor de perstribune waar Twiggy in haar beste jaren problemen zou hebben gehad om door te komen.

Klaar voor die lintoefeningen dus. Deze derde dag was groep A de laatste die aan de beurt kwam. Een tiental minuten te laat weliswaar door de herhaalde protesten, die met de regelmaat van de klok werden ingediend, maar al even prompt werden afgewezen of waarbij de scores zelfs werden verlaagd op eigen 'inquiry'. Kassa, kassa, want zo'n protest kost bij afwijzing de indiener 300 dollar. Ik herinner mij het pakje cash geld dat Oekraïne bij zich had bij de accreditaties...

Ergens tussen de turnsters van Litouwen en Letland, mocht Najlae als eerste Belgische haar lintoefening brengen. We waren getuige een echte metamorfose. Najlae greep haar kans, zij danste weer als voorheen, die smile, de blijdschap, die haar zo eigen is, vloeide weer uit de oefening. Einde van het bange Vlaamse wezentje! Welkom de stralende topturnster. Ze turnde omzeggens zonder fouten. Hier en daar een onvoltooide pirouette, maar wel stabiel en met drive. De score lag te laag, ook al werd met lint globaal laag gequoteerd. Ze verdiende beter dan de 12,816 die haar deel was. Wellicht zit de eerste dag daarvoor nog iets tussen...maar 300 dollar gingen we er niet tegenaan gooien. Een klim in het klassement was meegenomen.

Benieuwd of Joke op dezelfde manier zou reageren met haar lintoefening. En jawel, de score even vergeten, maar de manier waarop Joke nu stond te turnen, was een hemelsbreed verschil met de twee vorige dagen. Jazeker, het eerste risico ging de mist in en jazeker de finale gooi was technisch volledig fout en werd zwaar aangerekend (vervloekte eerste dag), maar Joke toonde weer waarom zij hier haar plaats verdiende.

Na drie dagen is de "grinta" terug. Waarom kon het WK niet pas nu beginnen? We zijn in vorm. Een beetje laat? Het is nooit te laat. Als twee van de jongste deelneemsters zullen zij hier sterker uitkomen. You're my heroes, girls! Wacht maar met de knotsen morgen!

Izmir, 24 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir - Kahve Dynari 

woensdag 24 september 2014

Op de Atatürk Caddesi, de promenade langs de baai van Izmir, ligt het Kahve Dynari, één van de vele restaurants langsheen deze esplanade. Op amper tweehonderd meter van ons Hotel Renaissance, de uitgelezen stek voor onze maaltijden. Het eten is er behoorlijk. Je krijgt er zowel een pizza, een spaghetti als een steak stroganoff voor de kiezen en dat allemaal voor een schappelijke prijs. De restaurantprijzen zijn hier inderdaad onvoorstelbaar laag. Een spaghetti kost net geen 3 euro, een steak 6 euro. Voor hetzelfde op eenzelfde locatie bij ons aan de kust, reken je gerust maal vier of vijf. En ongelofelijk vriendelijk! Alcohol is er niet te krijgen. Daarvoor moet je in de hotels zijn, waar je gerust een biertje, een glas wijn of zelfs een 'bloody mary' kunt geserveerd krijgen. Voor de toerist worden soms principes opzij geschoven.

Ondertussen heb ik één van de buschauffeurs te vriend gemaakt. Op een van de dagen reed ik eens met de man gans alleen in een bus van 70 personen van het hotel naar de sporthal. De ganse rit vertelde de man mij te voeten uit een verhaal, dat ik uiteraard aan geen kanten begreep. Het kon zijn levensverhaal zijn, maar ik had eerder de indruk dat hij het voortdurend had over het roekeloze gedrag van de andere weggebruikers. Nou ja, hijzelf kon er ook weg mee! Turkije is blijkbaar het land van de toeterende chauffeurs en op de kruispunten heb je soms de indruk dat als enige regel geldt dat er geen regels zijn. Op mijn vraag waarvoor de zebrapaden hier dienen, vermits je er evengoed kunt laten omver kegelen als ergens elders, antwoordt hij mij dat de overheid maar verkeerslichten moet plaatsen. Dan pas stoppen de auto's.

Toen de bus nog niet onmiddellijk vertrok, liet hij het voltallige vrouwelijk gezelschap op zin voertuig ongeduldig wachten en nodigde hij mij uit nog even tijd te nemen voor een sigaret buiten. Toen ik hem duidelijk maakte dat ik niet rookte, had de man een reactie in huis die ik niet verwachtte. Hij greep mijn hand en begon die te kussen. Ik was een held van de natie. Hij zei iets waaruit ik meende te begrijpen dat dit perfect strookte met de grootheid van het Turkse volk. De reïncarnatie van de Atatürk als het ware. "Roken als een Turk"? Vergeet het. Dat de brave man zich intussen de gram van de wachtende dames over zich heen haalde, kon hem niet deren. Ik stapte enigszins verveeld de bus op.

Op deze tweede wedstrijddag, traden de meisjes aan als derde groep, in de namiddag. Ze mochten elk met de bal aan het werk. We waren vol verwachting naar de reactie van beiden op de toch wat tegenvallende prestatie de eerste dag. Mira had uitvoerig gebriefd dat zij wat sterker op de mat moesten zijn. Ze lijken onvoorstelbaar angstig, bang om fouten te maken...en dan...maak je fouten...

Loslaten is de boodschap. De omstandigheden daar laten en concentreren. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het wel.

Najlae had de pech als eerste bal-oefening te moeten aantreden. Al enkele dagen zwaar verkouden, leek zij niet onmiddellijk met de nodige 'grinta' op de mat de komen. Toch weer die faalangst? Het begon nochtans vrij goed: leuk in het ritme van de oefening, maar toch iets te 'klein'. De lichte overdrijving in de beweging was er niet. Ook de pirouettes, haar sterke punt, wilden niet echt lukken. Wat te slap op de benen, zodat ze niet stabiel leken en niet werden volgehouden. Bij een risico-gooi ging, het bijna mis, maar Najlae is handig en verplaatste zich naar de bal toe. Geen drop, maar wellicht wat uitvoeringspunten. De finale was ok, maar dat was niet de Najlae die we kennen, de Najlae die wil winnen, "la rage de vaincre", de mooiste glimlach van alle 131... Ik wil die echt nog zien!

Amper één oefening later, kwam Joke aan de beurt. Joke had de les begrepen: opkomen met strakke schouders, borst vooruit, kin ophoog. Fier om op het WK te zijn, niet angstig. Joke werkte de moeilijkheden goed af. Ook bij haar zijn de pirouetten niet wat ze horen te zijn. Dikwijls schuin en dan ook niet voleindigd. Wellicht worden daarvoor ook minder rotaties goedgekeurd. Toch schalmt de Nessun Dorma door de luidsprekers en raken we stilaan in vervoering. Joke zit duidelijk "in" Puccini's Turandot en dat stemt ons, en nadien ook haar gelukkig en hoopvol. Knap gereageerd op de off-day van gisteren: 13,050 en 11 plaatsen vooruit. The way is up!

De organisatoren hadden ook na twee dagen reeds twee tuig-finales ingelast. Met z'n allen daar naartoe natuurlijk om de favoriete turnsters te zien. De favorieten hebben geen schrik. Zij geven zich volledig. Het werden mooie finales, met een naar mijn gevoel schitterende hoepel-oefening van de Oekraïense Ritzadinova (waar zou Toutou zijn?) en al even mooie oefening van de Zuid-Koreaanse Son. Voor de ene was er geen, voor de andere was een bronzen medaille weggelegd. Goud was voor de Russische Kudriavtseva en zilver voor haar landgenote Mamun.

Zelfde scenario in de bal-finale. Daar viel mij de oefening op van de Israëlische Neta Rivkin. Zij werd eerste zesde gegeven, doch na een afgewezen klacht, naar de laatste plaats verwezen. Zonde. Ook Oekraïne diende klacht in om nog aan een bronzen plak te geraken (slechts 0,10 verschil), maar ook dat werd verworpen. Goud was ex-aequo voor de twee Russische meisjes Mamun en Kudriavtseva, brons voor de Wit-Russische Staniouta.

Morgen komen de linten boven. In deze warmte en met de airco aan. Geen geringe opgave. Niettemin, willen we nog meer "drive" zien. "La rage de vaincre" : de Franse taal heeft soms de juiste uitdrukking.

Izmir, 23 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir- Meteen de neus op de feiten. 

dinsdag 23 september 2014

Vroeg uit de veren dus op deze eerste wedstrijddag. Om 07 uur ging de bus naar de competitiezaal want er werd eerst nog opgewarmd en getraind en vooraleer je de wedstrijdvloer bereikt, heb je als turnster een hele weg af te leggen. Een beetje gekkenwerk, maar , het moet gezegd, de organisatie raakt wat gerodeerd. Alleen het transport is nog niet alles : af en toe worden bestemmingen van de bussen veranderd, worden delegaties uit de bussen gehaald om over te stappen in een ander en op het vertrekuur wordt er ook niet te nauw gekeken. Niet echt bevorderlijk voor een rustige voorbereiding, maar goed, een mens stelt zich daarop in.

In de openingspeech werd door de vice-voorzitster van de FIG benadrukt dat er streng zouden worden toegekeken op de onpartijdige en objectieve jurering. Er waren nieuwe instructies gegeven aan alle juryleden om de oefeningen aandachtig te bekijken en fouten te bestraffen zoals het hoort en voor iedereen. Juryleden die zich niet aan de regels hielden, zouden onverbiddelijk worden gesanctioneerd en uit het panel gezet . Er zijn 61 juryleden, plus de niv 1 juryleden en er kunnen er maar 44 jureren. Keuze genoeg dus. Samen met 22 anderen werd Mira niet opgesteld de eerste twee dagen. Ze zal jureren voor knotsen en lint.

Zoals de regels van het alfabet het willen, bijt groep A dus de spits af. Ons meisjes verkeren in het goede gezelschap van ondermeer Frankrijk, Italië, Wit-Rusland, Japan, Letland e.a. De Franse Ambre Caboud mocht meteen als eerste de mat op en zette en heel nette hoepeloefening af. Een dikke 15,350 als beloning. Ook Ksenya Moustafaeva deed dat met iets meer risico, wat haar 16,933 opleverde. Armenië lijkt mij niet echt in vorm. Lilit scoort een kleine 14 punten. Moeilijk te zien de balscores, de bast en dikke lenzen van Barny versperren het zicht. Japan heeft dan sel goede turnsters in huis. Hayakama en Minagawa, of zoiets, zijn namen om te onthouden. Zij scoren al vlotjes in de 16 punten.

Wij vormen al van bij de trainingen een duo met Letland, zodat zij een goede referentie vormen voor ons gasten. Jefimova, in principe de beste van haar land scoort met bal 13,600. Te doen, denk ik dan. Pech voor een Turkse deelneemster, die op het eind van de oefening de knie ontwricht, zelf voor de oplossing biedt, maar kermend van de pijn de mat verlaat. En dan is Najlae aan de beurt.

Haar opkomen verraadde zenuwen. De anders zo zelfverzekerde Najlae leek bang, onder de indruk van de omstandigheden. Schril contrast met haar concurrenten. De oefening zelf startte goed. Toch had je de indruk dat de rem er even opging. Niet met volle overgave, de vrees om te missen. Dat had wat manipulatie-fouten tot gevolg en ook de "plongée" was niet in één beweging. Fout ook bij het lanceren van hoepel vanop de grond over het hoofd : dat laatste kwam er niet helemaal uit. Doch vanaf dan ging het precies beter. Wat bevrijd ook. We zagen opnieuw de vrolijk dansende Najlae. Ze kroop uit een dalletje. Mooi zo. Finale net op tijd. De foutjes werden in rekening gebracht in moeilijkheid : 5,725. De uitvoeringscore was niet eens zo slecht : 7,200. Met 12,925 koop je hier natuurlijk niet veel, maar laat toch hopen op beterschap.

Twee gymnasten later was Joke aan de beurt. Mooie verschijning, rijzig, kin omhoog. Vol vertrouwen, zo lijkt. Het begin van de oefening was echter rampzalig : bij de gooi ging de hoepel iets te ver naar achter, Joke probeerde die nog te vangen achter haar maar verloor het evenwicht en viel neer. Ai, zware fout. Ineens kromp de rijzige turnster ineen en kreeg zij vermoedelijk ook af te rekenen met angst voor meer fouten. Jammer toch, want laat de beginworp nu faliekant afgelopen zijn, toch was de rest van de oefening heel goed. Alle risico's gingen perfect en technisch kwamen er geen fouten meer. Ook de finale niet. Spijtig dat de uitstraling weggeëbd was met de eerste fout en de rest wat op automatische piloot werd geturnd. Maar goed, de spits is eraf. Ze had één joker (de drie hoogste scores tellen), ze heeft die ingezet. Vergeten die hoepel.

De eerste wedstrijddag drukte de meisjes meteen met de neus op de feiten. Hier wordt hoog spel gespeeld. Geen foutje is geoorloofd want dat wordt genadeloos afgestraft. Zij weten nu wat hen te doen staat. Toch blijft het vertrouwen groot. Met bal gaan we er staan !

Izmir, 22 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir - De ernstige dingen gaan beginnen. 

dinsdag 23 september 2014

Zondag is zoals bij ons voor de Turken een vrije dag. Bij voorkeur gaan zij dan met vrouw en kinderen massaal wandelen langsheen de tientallen terrasjes op de esplanade aan de baai. Hier en daar klampt een venter ons aan om een konijntje te strelen in ruil voor een toekomstvoorspelling. Een bekertje strawberry wordt tegen betaling aangeboden: een welgekomen verfrissing. De man meent evenwel zichzelf te kunnen betalen uit een handje eurocenten, maar zo gaat de vlieger niet op natuurlijk. Het hoofdzakelijk verkeersvrije oude centrum van de stad begint bij een plein waarop de befaamde klokkentoren geflankeerd wordt door de blauwe moskee, een klein gebedshuis bekleed met blauwe faiencesteen. Van daaruit gaat het naar de Kemeralti, een wirwar van kleine straatjes, een bazaar, waar het lekker druk is. Kleine winkeltjes hoofdzakelijk gevuld met schoenen, goedkope kledij en al dan niet echte juwelen, sieren er het straatbeeld. Het heeft wat en de mensen zijn super vriendelijk. Op de hoeken van de straatjes dikwijls een kraampje met vers fruit. De Turken hebben wat met fruit. Voor het eerst een lekker fris glas granaatappelsap gedronken.

We hebben geloot wie van beide meisjes de parade zou meedoen op de openingceremonie. Joke had het juiste lot. Traditiegetrouw zette het gastland haar beste beentje voor. De zaal was goed gevuld, maar niet helemaal zoals zou mogen verwacht worden. De intrede van de artiesten werd omzoomd door levende Griekse standbeelden, waarvan er eentje letterlijk van zijn sokkel donderde. Wellicht getroffen door de warmte. Het spektakel bracht het verhaal van de Egeïsche geschiedenis. De Griekse klassiekers en het verval door de Romeinse overheersers. De doortocht van Maria, Christus' moeder die niet ver hiervandaan stierf. Het geheel werd omringd door een heus symfonisch orkest. En de traditionele dansen ontbraken niet.

Vanaf nu gaat het serieuze werk beginnen. Najlae en Joke beginnen met hoepel. Weer om 07u ontbijt en dan maar duimen dat zij niet teveel last hebben van de zenuwen op hun eerste echt grote confrontatie met de wereldtop. Wij geloven er alvast in. Hopelijk zij ook.

Izmir, 21 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir – Dag 2 en 3 

maandag 22 september 2014

De bus naar de training zou om 14u gaan, waarmee Mira wou zeggen dat de training van 's morgens om 07u30 werd afgelast, na de perikelen van de aankomstdag.

Uitslapen voor de gymnasten dus en de gelegenheid voor het delegatiehoofd om in de buurt één en ander te zoeken waar goed en gezond kon gegeten worden.

Mira had er een ander idee over, maar Izmir is een havenstad en ligt vlak aan zee. Het poepchique Renaissance-hotel waar de delegatie is ondergebracht, ligt in een straat die uitgeeft op een fraai plein met een ruiterstandbeeld van de alomtegenwoordige Atatürk. Het plein ligt aan de zee en midden een fraaie promenade die de ganse baai van Izmir omvat. Het is er heerlijk flaneren. De test van Turkse thee op terras doorstaan de tientallen bistro's met gemak. Eerste taak volbracht dus.

Rond de middag met iedereen dus richting esplanade, toen we werden opgeschrikt door een luid gezang uit verschillende luidsprekers in de straat. Het vrijdaggebed. Prompt werd de ganse straat met plastic afsluiting afgezet, zodat de gelovigen rustig hun matje konden openvouwen en midden op straat plaatsnemen om zich aan de rituelen ter ere van Allah te wijden. Een hallucinant schouwspel dat circa 20 minuten zou duren.

Turkse restaurants hebben blijkbaar ook de gewoonte al hetgeen besteld is, ineens op tafel te brengen : soep, sla en main dish, het is er allemaal ineens. Lekker en zeer goedkoop. Terug naar het hotel en dan is het voor serieus. De eerste training.

De accreditaties waren dermate dat de badges toegang verschaften tot bepaalde zones. Andere waren "no go". Noch ikzelf, maar meer bijzonder ook Mira, hadden toegang tot de traininglocaties van Joke en Najlae. Ze zouden alleen met Marta moeten trainen. Geen nood : de moderne technologie staat voor niets. De training werd gefilmd voor de briefing 's avonds. Ik werd dan maar meegesleurd shopping. Wat een delegatiehoofd lijden kan !

Drie uur training later, werden alle elementen grondig geanalyseerd en bijgespijkerd. De dag nadien was er immers een eerste podiumtraining. 's Avonds waren de bobo's, waaronder Mira en ondergetekende uitgenodigd op het welkomdiner in het prachtige dakrestaurant van het Hiltonhotel, met een fraai uitzicht op de volledige baai van Izmir.

De podiumtraining 's anderendaags, was niet echt wat Mira ervan verwacht had. De druk van de omstandigheden, speelde de jonge meisjes wellicht parten. Enkele fouten moesten eruit. Het was vandanaf duidelijk dat het geen overbodig luxe is om geen vier tuigen op een dag te moeten turnen. De oefeningen werden op een razend tempo afgewerkt en de meisjes waren afgepeigerd. Op de laatste podiumtraining zouden maar twee tuigen worden gebracht.

Het zou trouwens opnieuw vroegdag worden. Opstaan om 06u met training én podium vanaf 07u. En Mira de ganse dag op cursus. Voor mij zal het sightseeing worden, denk ik.

Izmir, 21 september 2014

Edwin



Verslag van Edwin in Izmir - Dag 1 

maandag 22 september 2014

De "toutou"van Irina

De luchthaven van München kleurde plots geel en blauw aan de gate met bestemming Izmir. Enkele rode trainings uit Mexico, wit-groene uit Portugal en ons vijfkoppige gezelschap in zwart-rode outfit verzonken in het niets bij naar schatting twintig delegatieleden uit Kiev. Vergissing: twintig plus één want ergens op een bankje stond een Louis Vitton-tas met daarin "toutou", een minuscule Yorkshire, vrolijk kwispelend en met obligate strikje op zijn kop. Het hondje van de trainster, zo bleek.

Het Duitse koppel naast mij op het vliegtuig, begreep er geen snars van. "Es gibt vielleicht ein Europameisterschaft." Mmm in Izmir...Brazilië stapte het vliegtuig op en ook de USA. Tenzij ze zich van vakantiebestemming hadden gemist natuurlijk. Toutou liet het zich welgevallen.

Na een goede twee uur vliegen, werd er geland op Turkse bodem. Izmir zou vanaf nu het toneel worden van de 33e wereldkampioenschappen ritmische gymnastiek. We werden al onmiddellijk geconfronteerd met een spreekwoordelijke non-chalence van de Turkse burger en vooral een aanzienlijk taalprobleem. Engels is een wereldtaal, maar niet overal, zo blijkt. Wachten op de luchthaven op een bus die ons naar het hotel zou brengen. De eerste die eraan kwam werd al onmiddellijk ingenomen door de geel-blauwen. Wellicht had Toutou de chauffeur streng aangekeken: Belgen, Mexicanen en Kroaten waren geen spek voor zijn bek.

Van de luchthaven naar de sporthal waar eerst wordt gechecked of alles betaald is, de vlaggen, fiches en cd's worden overhandigd in ruil voor de accreditaties. Wat een bedoening. Bagage bleef in de bus en gedurende twee uur werd ons geduld op de proef gesteld. Problemen met Kiev. Misschien was voor Toutou geen accreditatie voorzien. 

Na honderdtwintig minuten - het was toen al over tienen - vonden de FIG- autoriteiten het welletjes en dachten we eindelijk naar het Renaissance hotel te kunnen afzakken. Joke en Najlae waren ondertussen de appelflauwte nabij, maar nog was geen voedsel in het verschiet, want toen we de bus met onze bagage wilden recupereren, bleek die reeds vertrokken te zijn. Geel-blauw vond het wachten niet zo leuk en had de chauffeur bevolen de weg naar het hotel aan te vangen. Toutou had nog gekeft maar tevergeefs. 

Men leek aanvankelijk niet echt ons probleem te begrijpen, maar na ettelijke telefoons aan buschauffeurs en gebarentaal die blijkbaar ook al niet zo universeel is, werd ons verzekert dat we de bagage wel zegens zouden terugvinden en konden we gerust een bus opstappen. Vertrouwen in de Turkse medemens zeker...Wij richting hotel dus, toen Mira ergens op het voetpad aan het Hilton-hotel onze valiezen meende te ontwaren : "This is our lugage" en terstond de chauffeur sommeerde halt te houden. Warempel onze bagage. Inladen in de bus die nadien gewoon naar de overkant van de straat draaide, want ons hotel lag op 'oversteekafstand'.



Na Najlae haalt Joke ook de WK limiet in Portugal 

dinsdag 20 mei 2014

 

Het Wereldkampioenschap ritmische gymnastiek, dat dit jaar in september doorgaat in Turkije, komt met rasse schreden dichter. Dat Najlae zich reeds met verve kon plaatsen voor de individuele kamp, wisten we reeds. De vraag die nog rest is te weten of eventueel nog een individuele gymnaste zich zou kunnen plaatsen (maximaal twee zijn toegelaten) en of België ook een team zou kunnen afvaardigen naar de landenwedstrijd (minimaal 3 en maximaal 4 gymnasten voor 12 oefeningen). De World cups, grand prix, de FIG tornooien van Calais, Riga en Holon waren reeds achter de rug en onze gymnasten sprokkelden her en der reeds enkele selecties per tuig. De FIG-wedstrijd van dit weekend in het Portugese Maia(Porto) gold als één van de laatste kansen om Najlae in Izmir medestanders te geven en haar WK wat minder "eenzaam" te maken.

Op de in een eerdere kwetsuur hervallen Charlotte niet te na gesproken, vertrokken onze vier topgymnasten dit weekend naar het noorden van Portugal om daar de AGN cup te betwisten. Het werd een succesverhaal. Jurylid Mira en trainster Marta stonden paraat om onze Happy Gymmers bij te staan. Ideale omstandigheden, dus klaar om goede prestaties neer te zetten. EK-gangster junior Anaïs Collin (Grs Mounier) had reeds de toon gezet door de algemene wedstrijd bij de juniors te winnen. En Najlae mocht als eerste van ons gymnasten beginnen met haar favoriete tuig knotsen. Meteen een schot in de roos want met 14,750 punten haalde Najlae één van haar hoogste scores op dat onderdeel en tweede score van het lot. Helaas kon zij met het lint die prestatie niet verlengen. Met 12,800 scoorde zij 2 punten lager dan wat van haar mag worden verwacht. Enkele grote missers dus. Maar het ging weer hogerop. Voldoende mentale weerbaarheid en met hoepel scoorde Najlae weer vlot : 14,300. Met bal was het echter weer mis. Net zoals bij lint was er tuigverlies en wat eigenlijk niet verondersteld werd te mislukken, onderging de wet van Murphy. Uiteindelijk werd Najlae verdienstelijk negende, maar kaapte zij twee tuigfinales weg. Belgisch kampioene Joke stond voor een loodzware opdracht : een individuele WK kwalificatie bemachtigen en zoveel mogelijk tuigselecties in de wacht slepen indien mogelijk. Joke begon met lint, altijd een dubbeltje op zijn kant. Met 14,450 punten overtrof Joke alle stoutste verwachtingen. Hoepel ging ook goed, een kleine hapering niet te na gesproken, maar met 14,050 draaide Joke mee op kop van de rangschikking. Toen al was duidelijk dat de 40,500 punten, nodig voor een individuele WK selectie, binnen bereik lag. Maar Joke toonde zich een waardige nationale kampioene : rechtdoor, rechtaan. De Nesun Dorma sputterde even (13,600), maar de knotsen zorgden voor een orgelpunt. Een swingende 14,150 en daarmee eindigde Joke vijfde in het algemeen klassement, pakte zij vier tuig-finales mee en vooral haalde zij vlotjes de individuele selectienorm voor het WK. Schitterend. Tess was naar Portugal afgereisd met de idee uit de ietwat neerwaartse spiraal van de laatste wedstrijden te geraken. Het feit dat de wedstrijd voor haar begon met bal, deed dat voornemen niet echt goed. Technische fouten zorgden voor een te lage score. Met knotsen ging het dan wel weer beter (13,100) en zag het er lange tijd naar uit dat zij daarmee de tuigfinale zou halen. Een hogere uitvoeringscore van een Portugese gymnaste verhinderde dat. Met hoepel scoorde Tess het best (13,300) zodat ze met een 14e plaats toch op een redelijke algemene wedstrijd kon terugblikken. Ook Paulien zocht bevestiging van haar zeer goede eerste helft van het afgelopen Belgisch kampioenschap. Paulien vond echter niet onmiddellijk de goede drive en geraakte niet echt in de wedstrijd. Technische fouten in vrijwel elke oefening zijn we niet van haar gewoon. Dat maakte dat zij bij iedere oefening nagenoeg anderhalf punt lager scoorde dan wat normaal kon worden verwacht.

Op zondag hadden onze twee finalisten de kans om ook medailles mee naar huis te nemen. Najlae trad aan in de hoepel en knotsen finale, terwijl Joke alle vier de tuig-finales vlekkeloos afwerkte. Najlae werd met een bevestigende 14,150 punten vijfde met hoepel. Joke was zesde (13,950). Als enige Belgische in de bal-finale was Joke goed voor een bronzen medaille. Met de knotsen turnden beiden op hoog niveau. Najlae snoepte een bronzen plak weg (14,000) en Joke moest tevreden zijn met de vijfde plaats. Een zeer zuivere lintoefening bezorgde Joke andermaal een bronzen medaille (13,900). Kortom de Happy Gymdelegatie kon terugblikken op een zeer geslaagde FIG-wedstrijd. Op de team-selectie voor het WK is het nog even wachten, maar dat Joke het individuele ticket voor dat WK haalde is zondermeer een puike prestatie. Proficiat aan iedereen.

Uitslagen op de resultatenpagina



Najlae haalt een tweede WK limiet in Corbeil 

dinsdag 13 mei 2014

World Cups Ritmische gymnastiek hebben één ding gemeen : zij verzamelen de absolute wereldtop in de sportdiscipline. De steeds wondermooie met bloemen versierde zaal van de Palais des Sports aan de Rue Féray in Corbeil-Essones nabij Parijs, is elk jaar weer het toneel van een competitie op het allerhoogste niveau. Dit jaar was niet anders en we moeten als relatief bescheiden RG land – en zeker als club – bijzonder fier zijn dat één van onze Happy Gym turnsters aan diewedstrijd kan deelnemen. Zoals vorig jaar werd Najlae door de federatie aangeduid om ons land te vertegenwoordigen. Iedereen herinnert zich vorig seizoen, toen Najlae op de eerste wedstrijddag ten prooi was aan de zenuwen die zo'n groot evenement ongetwijfeld met zich meebrengt, maar één jaar later kunnen we niet anders dan vaststellen dat Najlae heel veel heeft geleerd uit haar wedstrijden op hoog niveau en vooral aan maturiteit heeft gewonnen. Nog steeds één van de jongste deelneemsters aan het tornooi, heeft zij deze keer blijk gegeven de trein naar de wereldtop te kunnen grijpen.

(Almudena Cid, Natalia Godunko, Anna Bessonova, Simona

Peycheva, Delphine Ledoux en Elisabeta Paiseva in Corbeil)

 

Najlae turnde voor het eerst haar gloednieuwe hoepeloefening op een internationale confrontatie. Veel last van de zenuwen had ze deze keer niet. Zij bevestigde zondermeer de puike prestatie van het Belgisch kampioenschap en deed er zelfs nog een schepje bovenop. De score van 14,033 punten is meteen goed voor een WK team-selectienorm, maar vooral een geweldige opsteker voor de rest van het programma. Het lange wachten op het volgende optreden met bal, bracht wellicht wat concentratieverlies met zich mee, want de tweede opdracht bracht Najlae niet tot een goed einde. De baloefening ging eigenlijk vrij goed totdat één bots tegen het lichaam een grotere fout teweegbracht met tuigverlies tot gevolg. Iedereen weet dat tuigverlies op dit hoge niveau nefast is. De score van 12,833 punten was een valse noot. Hopen op een sterke tweede dag.

Zaterdag begon met de wetenschap dat Najlae haar twee sterkste tuigen mocht turnen. Maar ook met de wetenschap dat precies die twee tuigen haar twee weken terug de Belgische titel kostten. Duimen dus en hopen op de mentale sterkte. Najlae stelde niet teleur. Knotsen en lint zijn effectief voor haar héél sterke tuigen. Vooral de oefening met knotsen werd met veel overgave en sublieme techniek gebracht. Een oefening waarvan iedereen dacht dat ze recht naar een enorme score zou evolueren. Tot het slotakkoord en het eindigen met één knots. De 13,466 punten verraadt echter het grote potentieel die deze oefening had ! Niet getreurd. Met lint was Najlae de voorlaatste van de groep aan de beurt, laat op de avond. Maar deze keer was ze erop voorbereid blijkbaar en het lange wachten heeft haar niet gedeerd. De lintoefening was foutloos, met vuur en passie geturnd, zoals we van haar mochten verwachten. Met 14,266 punten meteen haar hoogste score van het tornooi, haar hoogste ever. Bravo.

Het puntentotaal lag in vergelijking met vorig jaar 3,215 punten hoger. Met een puntentotaal van 41,715 over de drie beste tuigen, haalt Najlae, na Calais, voor een tweede keer de selectienorm voor de individuele deelname aan het WK in Izmir. We zijn bijzonder trots op die prestatie van onze vice-nationale kampioene. Mogen we hopen op meer ?

Overigens werd de algemene wedstrijd in Corbeil gewonnen door Margarita Mamun voor haar landgenote Yana Kudryavtseva en de Oekraïense winnares van vorig jaar Ganna Rizatdinova. Andermaal kon de organisatie terugblikken op een fijn en hoogstaand evenement, waar het elk jaar leuk is om terug te keren.

Uitslagen op de resultatenpagina



Vier titels op de Vlaamse kampioenschappen 

woensdag 26 maart 2014

 

Het laatste weekend van maart, is traditioneel de afspraak voor de Vlaamse kampioenschappen ritmische gymnastiek. Afspraak in de Arena Van Vletingen voor de regionale titelstrijd voor het A- en B-niveau. Door de afwezigheid van Helena, hadden we op zaterdag nog drie deelneemsters in het B-niveau. Zoals doorheen het ganse seizoen reeds, presteerde Aiko met de uitstraling van een kampioene een foutloos parcours. Lichte foutjes in de oefening zonder tuigen niet te na gesproken, liet zij fraaie dingen zien met touw en hoepel. Zij werd dan ook met verve Vlaams kampioene. Bij de één jaar oudere miniemen 2 hadden we twee vertegenwoordigers. Lydia deed het bijzonder goed : zij was lichtjes ontgoocheld voor een klein foutje met hoepel, maar kon toch met mooie oefeningen zonder tuig en touw, terecht beslag leggen op de tweede plaats en de bijhorende zilveren medaille en kon vooral de kloof met de eerste plaats zien slinken tot één punt. Cati had zoals reeds het ganse seizoen een heel sterke oefening met hoepel, maar de oefening zonder tuig was te slordig om een gooi te kunnen doen naar het podium. Zij werd vierde.

Omdat er voor de I gymnasten niet al te veel wedstrijden op het programma staan dit seizoen, zochten vele trainsters hun heil in de groepsoefeningen, waarvoor er wél Vlaamse en nationale wedstrijden geprogrammeerd zijn. Zo kregen we voor Happy Gym twee groepsoefeningen aan de start van dit regionaal kampioenschap. Een groepje met Jaklin, Sasha en Viktorija in een keurig felroze pakje begeesterde de toeschouwers : deze prille beginners hadden een mooie choreografie in huis en turnden zich naar een verdiende tweede plaats. De andere groep bestond uit gymnasten die ook reeds enkele provinciale voorrondes hadden geturnd. Bianka, Fee, Luca, Marie-Hélène en Laura bevestigden hun vooruitgang en namen een bronzen plak mee naar huis, waardoor zij ook kunnen aantreden op het komende Belgisch kampioenschap.

De beurt dan aan de individuelen van het A-niveau. Onze twee vertegenwoordigers bij de jongeren deden het uitstekend. Larisa is terug op niveau. Met heel stevige oefeningen vloog zij doorheen de wedstrijd en maakte vooral met het touw indruk. Waar zij bij de oefening zonder tuigen nog en concurrentie naast zich moest dulden, nam zij met de tuigen steeds meer afstand en behaalde zo met brio de Vlaamse titel binnen ! Aya zorgde voor een thriller. Eerst een sublieme oefening zonder tuigen, met klasse en uitstraling. Daarna vergat de wedstrijdleiding te melden dat een gymnaste niet was komen opdagen en was Aya niet klaar voor de touwoefening, die dan ook niet foutloos was. Hoepel was dan weer in orde, maar de concurrentie sloop dichterbij. Slechts 0,2 punten verschil met de tweede en 0,4 met de derde in de tussenstand bij de aanvang van het laatste tuig. De hoop op goud leek vervlogen toen Aya de bal slecht opving en het tuig de vloer verliet. De derde in de stand maakte echter dezelfde fout zodat ook voor haar zelfs het podium niet meer mogelijk was. Als allerlaatste kwam de concurrentie voor de Vlaamse titel op de mat, maar ook daar ging het fout : precies dezelfde fout. Met enig geluk, maar toch verdiend won Aya, na een lange kwetsuur, alzo de Vlaamse titel.

Met vier van de zes aanwezige seniors, kon de Vlaamse titel moeilijk ontsnappen. Alleen was de vraag wie de podiumplaatsen in de wacht zou slepen. Paulien mocht met hoepel de spits afbijten. Ondanks ook een lang aanslepende blessure, presteerde Paulien naar behoren. Waar de seniors uitvoeringsfoutjes voortdurend te zwaar aangerekend krijgen, werd zij karig beloond met 12,000 punten. Hetzelfde verhaal eigenlijk bij de overige tuigen. Was de baloefening minder clean, dan konden de knotsen wel bekoren, maar het leek wel of de uitvoeringsjury met een vergrootglas naar de oefeningen keek ! Paulien werd derde. Voor Tess begon de wedstrijd niet al te best : bij de eerste moeilijkheid bij het eerste tuig ging het al fout. De hoepel verliet de mat. Zware fout, maar de rest van de oefening was vrij behoorlijk. Of dit de slechts 10,900 punten verantwoordt is niet duidelijk, maar de uitvoeringsscore is wel heel erg laag. Tess turnde over de ganse lijn niet zo'n beste wedstrijd. De baloefening lukte behoorlijk, maar ook met knotsen en een vervelend knoopje in het lint, kon niet meer dan een plek net naast het podium verantwoorden. De eerste oefening van een competitie lijkt stilaan een trauma te worden voor de Happy Gym gymnasten, want ook de hoepeloefening van Joke ging mis. Net voor de finale gooi een klein foutje met een misser bij het risico-einde tot gevolg. 11,600 punten, met een finale fout zeker, maar andermaal bijzonder laag rekening houdend met de rest van de oefening. Joke verstaat het echter wel om, zeker met een foutloze baloefening, iedereen in vervoering te brengen. Met open mond staren naar een perfecte Nessun Dorma : een kippenvelmoment. 13,800 minstens een punt te kort. Op twee kleine dropjes na, ook een goede oefening met knotsen. Ondanks een desastreus begin, legde Joke een goed parcours af en werd zij verdiend tweede. Regelmaat op hoog niveau vonden we terug bij Najlae. Al het ganse seizoen presteert Najlae op een hoog niveau. Met een code die haar op het lijf geschreven is, brengt zij telkens weer zeer dynamische en choreografisch sterke oefeningen. Voeg daarbij haar natuurlijke schwung, charisma en zeer sterke technische gave en je hebt een topturnster die het parcours met een sprekend gemak aflegt. Uitschieter met de knotsen, duidelijk haar favoriete tuig, waar zij met 13,900 punten de hoogste score haalt van het ganse kampioenschap. Met Najlae hebben we een zeer terechte Vlaamse kampioene in huis.

Proficiat aan alle meisjes en nu op naar de komende nationale kampioenschappen !

 

Uitslagen op de resultatenpagina



Najlae op zoek naar WK selectie in Calais 

donderdag 20 maart 2014

 

Een eerste poging om de selectienormen te halen voor het Wereldkampioenschap RG later dit jaar in Izmir (Turkije), speelde zich voor Najlae af in het Noord-Franse Calais. Door de jaren heen is de Tournoi Internationale du Nord Pas de Calais, een hoogstaande wedstrijd, met een beperkt aantal deelnemers van hoog niveau. De wedstrijd wint daardoor aan intensiteit. De 27e editie was niet anders. Ondanks de zware concurrentie van de World Cup in Debrecen, was men er toch in geslaagd enkele toppers aan de start te krijgen. Ons land was bij de juniors vertegenwoordigd door Anaïs Collin (Mounier) en Kaat Wyers (Gym Mol). De laatste streed nog voor de laatste selectienorm voor het EK in Baku in juni dit jaar. Anaïs turnde een knappe wedstrijd en eindigde in de algemene wedstrijd tweede. Kaat ging wat gebukt onder de zenuwen en moest genoegen nemen met een twaalfde plaats. De selectie ging op het nippertje verloren (maar werd later gedelibereerd door de KBT, zoals we vernamen).

Volle aandacht hadden we voor de Belgische vertegenwoordigster bij de seniors, onze Happy Gym turnster Najlae. Een belangrijke test na het Corbeil avontuur van vorig jaar. En omdat er zoveel tijd was verlopen tussen mei 2013 en maart 2014, waren er terug de zenuwen die bij de eerste oefening met hoepel de kop opstaken. Wat slordigheden en één drop, maakten van de oefening niet echt wat er normaal uitkomt. Een score van 13,200 is zeker goed, maar de uitvoeringsscore was te laag door de foutenlast. De baloefening was perfect en alles leek hoge punten te zullen opleveren tot één fataal moment, waarbij de bal uit de handen gleed. Jammer, want ondanks een hoge uitvoeringsscore deze keer, boette Najlae in op de moeilijkheid door het missen van het risico (13,133). Vanaf dan echter was zij gelanceerd en geraakte ze in overdrive. Een magnifieke oefening met knotsen, die haar een finaleplaats opleverde toonde haar ware kunnen. Met 14,183 punten kreeg ze de achtste score van het lot. Met het lint was ze zelfs vijfde en haalde 13,900 punten. Dat leverde tweemaal de selectienorm voor het WK. Doodjammer van de eerste twee tuigen want dan had de Wk selectie een feit geweest. In de algemene wedstrijd eindigde Najlae zevende (twee deelneemsters waren buiten competitie).

Op zondag twee finales. Daarin bewees Najlae dat knotsen haar allerbeste tuig zijn. Zij greep net naast het podium, maar die vierde plaats leverde haar een score van 14,766 punten op, haar hoogste ooit. Lint was minder goed dan de dag voordien, maar toch nog beloond met een 13,316 punten, waardoor wij moeten besluiten dat Najlae een prachtig tornooi heeft geturnd en het beste laat verhopen op de komende internationale uitdagingen.

Uitslag op de resultatenpagina.



Tweede provinciale voorronde in Mol 

woensdag 19 februari 2014

Vorig weekend tekenden alle juniors en seniors van A, B en C niveau present in de sporthal ‘Den Uyt’ in Mol, voor de Provinciale voorronde aldaar. Voor de meisjes van het C-niveau was het meteen hun eerste provinciale wedstrijd, vermits tot nu alleen de jongeren aan de slag waren.

clip_image002[4]Thaïs is dit seizoen voor het eerst aan de slag in de juniors categorie. Hoepel is in principe haar sterkste onderdeel, doch een fatale eindgooi gaf meteen een flinke knauw in haar aspiraties. Vermits slechts twee van de drie geturnde oefeningen in rekening worden gebracht, moest zij meteen achtervolgen. Het lukte niet echt. Zij werd uiteindelijk zevende, wat onder de verwachtingen toch. Noémie van haar kant was haar eigen zelve. Technisch zeer sterk turnde zij een beresterke hoepeloefening clip_image004en de dansende Latijn-Amerikaanse knotsen zijn haar op het lijf geschreven. Toch botste zij tegen een sterke concurrente en moest dus met klein verschil genoegen nemen met een weliswaar verdiende tweede plaats. Maona is eerstejaars senior en deed het verre van slecht. De Euphoria hoepeloefening ligt haar goed en scoorde ook goed (9,600). Met de nieuwe touwoefening ging het wat minder, zodat ook daar de baloefening uiteindelijk veel moest goedmaken. De kloof met de eerste (met scores waarvan sommige A seniors jaloers zouden zijn) was evenwel te groot. Maona werd derde.

Voor onze A seniors was het na de eigen provinciale kampioenschappen, de tweede provinciale wedstrijd. Desondanks stonden de zenuwen blijkbaar hoog gespannen. Onze vier seniors begonnen aan de wedstrijd met hoepel en gingen alle vier in de fout. We nemen aan dat dit niet afgesproken was…Na maandenlang blessureleed, deed Paulien haar wederoptreden. Natuurlijk met fouten in elke oefening, maar verwondering hoeft dat niet te baren met amper één week echte training in de benen. Met vastberadenheid en training zal Paulien er ongetwijfeld weer staan over enkele weken. Nu reeds kaapte zij een vierde plaats weg. Het was trouwens ook opvallend dat een fout in de oefening voor de meisjes bijzonder zwaar werd bestraft. Daarvan weet bijvoorbeeld Joke goed mee te spreken. We zijn niet blind voor het feit dat Joke een ongelukkige wedstrijd turnde, doch één (weliswaar zware) fout in de baloefening, kan in principe haar score niet reduceren tot die van het C-niveau. Joke werd derde en zal zo snel mogelijk deze wedstrijd vergeten en opnieuw focussen op de opdrachten die volgen. Tess volgde in perfecte solidariteit met haar teamgenoten, met een deftige hoepel-fout en struikelde op een vreemde clip_image006manier tijdens de baloefening. Knotsen was haar enige vrij foutloze oefening, want waar ze nooit faalt met het lint, sloop er nu ook een onzuiverheid in de oefening die haar zwaar werd aangerekend. Voldoende voor een tweede plaats, dank zij de regelmaat maar het kan beter. Wat groot was het verschil met Najlae, die snel haar fout met hoepel te boven kwam. Ondanks een gebrekkige trainingsvoorbereiding door ziekte, gaf de wedstrijdadrenaline haar een duidelijke boost. Bal, knotsen én ook lint waren van hoog niveau zodat zij met vertrouwen naar haar komende internationale opdrachten kan toewerken.

Uitslagen op de resultatenpagina



Full House op Provinciaal kampioenschap 

vrijdag 31 januari 2014

 

Eind januari is meestal het ogenblik waarop het startschot wordt gegeven van de binnenlandse wedstrijden. Vorig weekend was het niet anders en stonden de Provinciale kampioenschappen Oost-Vlaanderen op het programma. Door de horizontale opdeling van de competities (lees volgens geboortejaren), waren de gymnasten van het C-niveau er nog niet bij (zij starten pas begin februari), maar de jongeren van het prepullen, pupillen, B- en A niveau wisten meteen hoever zij stonden.

Op zaterdag beten de jongeren de spits af. In de prepupillen categorie stonden de jongste gymnasten aan de start, voor wie het meestal de eerste binnenlandse competitie was. Voor onze vereniging waren alle ogen gericht op Sasha. Zij leverde een duidelijk uitstekende oefening zonder tuig af en ook (en vooral) de touwoefening was van hoog niveau. Toch zag de jury er blijkbaar graten in, want Sasha moest vrede nemen met de tweede plaats (geen ranking voor de allerjongsten – iedereen goud – behalve op papier…). In de pre-pupillen 1 (één oefening) bracht youngster Jaklin het er uitstekend vanaf. Zij turnde zich netjes naar de eerste plaats met een oefening zonder tuig.

Bij de pupillen hadden we drie vertegenwoordigsters. Favoriete Bianka, vorig seizoen nog goed voor de Vlaamse titel, kende wat onzekerheden met het touw en kon niet verhinderen dat clubgenote Laura haar de tweede plaats afsnoepte, mede dankzij een leuke hoepeloefening. Marie-Helène bracht een puike oefening zonder tuig. Enkele fouten met hoepel plaatsten haar net achter haar beide clubgenoten.

De miniemen zijn ingedeeld in twee geledingen, volgens geboortejaar. Aiko overvleugelde haar tegenstand, met uitstekende oefeningen zonder tuig en touw. Hoepel was wat minder zuiver, maar verhinderde geenszins dat zij zich tot Provinciaal kampioene mocht kronen.

Bij de miniemen 2, turnden zowel Helena als Lydia twee goede oefeningen en één mindere. Zij eindigden respectievelijk tweede en derde. Cati was de beste met hoepel, maar vooral de fouten met touw brachten haar slechts een vijfde plaats op.

Gecharmeerd waren de toeschouwers vooral door de groepsoefening van de jongeren van Happy Gym. Jaklin, Viktorija en Sacha brachten een oefening zonder tuig die qua uitvoering bijzonder synchroon werd gebracht. Zij waren duidelijk de besten, maar strandden toch op een tweede plaats. De andere groepsoefening van Happy Gym werd eveneens verdienstelijk gebracht, maar heeft nog wat werk voor de boeg om de oefening vooral synchroon te brengen. Bianka, Marie-Hélène, Laura, Luca en Fee werden derden.

Op zondag was het de beurt aan de oudere leeftijdscategorieën. Meteen goed voor twee provinciale titels. Larisa was de beste met de oefening zonder tuig en touw, maar maakte een zware fout met hoepel, die haar meteen 0,60 punten kostte. Genoeg voor de provinciale titel, maar in de open categorie was zij tweede. Ook Aya mocht zich tot provinciaal kampioene kronen, maar mocht niet blind zijn voor twee minder goede oefeningen met hoepel en bal met veel uitvoeringsfouten. De oefening zonder tuig en touw was prima.

Nu wij dit seizoen geen turnsters hebben in de juniorscategorie, zijn alle ogen gericht op de seniors, waar Happy Gym in principe met vijf gymnasten alom tegenwoordig is. Door de kwetsuur van Paulien (en Julie van Forza Ritmica) bleven uiteindelijk nog vijf seniorgymnasten in wedstrijd. Halfweg diende ook Charlotte nog af te haken met een hardnekkige rugkwetsuur. Een zusterstrijd aan de top dus. Traditiegetrouw speelden de zenuwen Joke parten bij haar eerste oefening. Alles verliep vlotjes, maar een hoepelverlies zorgde voor een score die hoger had kunnen zijn (12,200 punten). Nadien kwam Joke op dreef : de baloefening bracht een eerste kippevelmoment, de nessun dorma kreeg een nieuwe dimensie (14,150 punten) en ook de oefening met knotsen was van het beste uit de soort (13,700). Omdat kort voor haar optreden het lint was blijven hangen, maakte het lint van Tess de dienst uit en werd de oefening terug wat zenuwachtiger gebracht. Joke kaapte zilver weg. Dat Joke zilver haalde was ook het gevolg van het uitzonderlijk hoog niveau dat Najlae turnde. Ook wat zenuwen en dus onzuiverheden bij het eerste tuig, maar door een sterke bal- maar vooral sublieme knotsoefening (14,450 punten) kenden we de provinciale kampioene. Terecht. Tess van haar kant was niet echt in haar dagje. Bij elke oefening ging wel iets mis en alleen bal en lint haalden een aanvaardbaar niveau. Globaal moet alles nog wat hoger, maar harde trainingsarbeid loont altijd. Haar derde plaats zorgde voor een volledig Happy Gym podium in de hoogste categorie : een beter begin van het seizoen is amper mogelijk. Proficiat meisjes !

Uitslagen op de resultatenpagina



Clubkampioenschappen 2014 schieten wedstrijdseizoen op gang 

dinsdag 21 januari 2014

 

Traditioneel werden één week voor de aanvang van het binnenlandse wedstrijdseizoen, de clubkampioenschappen gehouden : een ideale test voor gymnasten en juryleden om na een lange adempauze, terug de draad op te nemen en te zien hoe het met de wedstrijdconditie is gesteld.

Tiptop was het allemaal nog niet, maar de ganse competitiegroep nam de wedstrijd au sérieux en liet zien dat we aan de drempel staan van wat wel eens een succesvolle campagne kan worden.

Vooral onze jongste gymnasten konden bekoren : zij toonden dat ze klaar zijn voor het grote werk. Viktorija en Jaklin zijn twee talentrijke youngsters, waarbij de laatstgenoemde haar eerste wedstrijdseizoen ingaat. Beiden zijn ook te zien in een groepsoefening, die getuigde van een puike simultane choreografie. Beide jonge gymnasten worden daarin bijgestaan door de absolute topper van het clubkampioenschap : Sasha heeft alles in zich om een hele grote te worden. Zij stak met kop en schouders uit boven de concurrentie in de categorie van de prepupillen 1. Ook bij de één jaar oudere pupillen 2, zagen we een uitstekende Bianka, Laura en Marie-Hélène. Vooral eerstgenoemde toonde een echte présence op de mat en danste op Stromae met een duidelijke afspraak met de toekomst.

Bij de benjamins turnde Larisa op niveau. Vooral de touwoefening was netjes en met overtuiging gebracht. In de categorie benjamins C was Fee de beste bij afwezigheid van de zieke Luca.

In het nieuwe technische reglement zijn de miniemen voor de dit seizoen, de beloften van voorheen. Aya toonde dat ze klaar is voor het grote werk. Haar scores doen het beste verhopen en zijn een tweedejaars waardig. De juniorscategorie wenkt !

Bij de miniemen C ging Moïra met de eerste plaats lopen, maar kende toch enkele haperingen vooral met het touw. Wat dan weer niet kon gezegd worden van Aiko in de miniemen B categorie. Een nette touw-oefening zette de toon voor drie verzorgde oefeningen, die haar de beste maakten van haar leeftijdsgenoten. Lydia werd met mooie scores tweede, Helena derde en Cati vierde.

Anaïs, die dit seizoen bij de beloften C zal turnen, bracht een sterke hoepeloefening, maar heeft nog werk aan de twee overige tuigen, die wat slordig werden gebracht. De start van het seizoen voor het C-niveau ligt nog enkele weken verderop. Bij de juniors C toonde Noémie dat zij stilaan timmert aan de weg terug naar het hoge niveau dat zij vorig seizoen haalde. Thaïs, eerste jaar junior, moest de duimen leggen, maar nadert zienderogen.

Maona, eerstejaars senior C, kende een moeilijke wedstrijd : de traditioneel sterke hoepeloefening ging de mist in en Maona had het lastig om de draad van de wedstrijd op te nemen. Het lukte pas aardig bij de baloefening, die een aanvaardbaar niveau haalde.

Bij de seniors A ten slotte bleef Paulien, gekwetst, aan de kant en maakten de overigen er een spannende wedstrijd van. Charlotte strandde op drie honderdsten van een punt van Joke, die uitstekende hoepel- en knotsoefeningen afwisselde met ontgoochelende bal- en lintoefeningen. Als Joke erin slaagt de constante aan te houden, kan zij als eerstejaars senior hoge ogen scoren dit seizoen. Tess turnde haar regelmatige zelve : hoepel en lint zijn duidelijk haar sterkste tuigen, maar mits het vermijden van foutjes bij bal en knotsen, zal ook met haar opnieuw rekening moeten gehouden worden dit jaar. Ze eindigde tweede. Met duidelijke scores, kaapte Najlae de eerste plaats weg. Alleen bal kon nog iets beter, maar de overige tuigen haalden uitzonderlijk mooie scores voor een begin van het wedstrijdseizoen.

Kortom, een geslaagd clubkampioenschap dat voor iedereen nuttig was en alleen maar laat hopen dat de Happy Gym turnsters dit seizoen sterk voor de dag zullen komen. Proficiat meisjes en op naar de wedstrijden !

 

Uitslagen op de resultatenpagina.